Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het zogenaamde château du Cros, gelegen te Azolette in de Rhone, werd gebouwd aan het einde van de 19e eeuw (circa 1899) door Catherine Vacheron en haar echtgenoot Julien Richard-Vitton, kapitein van de mobiele bewakers tijdens de oorlog van 1870. Dit landgoed omgetoverd tot een luxe secundaire residentie combineert verschillende architectonische invloeden: neo-Gothic, Art Nouveau, en Arts and Crafts, met nette interieurdecoraties (houtwerken, glas-in-lood ramen, cementtegels). De donkere granieten stenen gevels contrasteren met de witte kalksteen frames, terwijl bas-reliëfs roepen de Belfort Lion en Fourvière kathedraal, ter ere van de militaire inzet van het echtpaar.

Het project werd gezamenlijk geleid door architect Jean Burel, bekend van zijn werk bij de Compagnie du Gaz de Lyon, en ingenieur Louis Lombard-Gérin, gespecialiseerd in elektriciteit. Het landgoed omvat een onafhankelijk paviljoen met hybride decoraties, een smeedijzeren rooster opening op terrassen, en innovatieve technische elementen voor de periode (ijzer rolluiken, uitgeruste badkamer). Hoewel het werd genoemd een "kasteel" pas vanaf de 19e eeuw, de site behoudt sporen van zijn agrarische verleden, zichtbaar op de Napoleontische kadaster. De eigenaren, lokale figuren (Julien was burgemeester van Azolette en algemeen raadslid van de Rhône), hielden daar recepties, hoewel Julien, minder sociaal, liever met pensioen ging naar zijn paviljoen.

Het gebouw, geregistreerd bij de Historische Monumenten in juli 2023, onderscheidt zich door zijn architectonische complexiteit, deels geërfd van de oude gebouwen. Binnen is de woonkamer voorzien van een terracotta open haard en glas-in-lood ramen die flora en fauna vertegenwoordigen, terwijl de eetkamer verrast met zijn zelfdragende frame. Sommige ruimtes, zoals een kleine woonkamer met houtwerk ondertekend "Yung Lambert 1901," bleven intact. Het domein illustreert dus het eclectisme van de Lyon bourgeoisie van die tijd, waarbij technische moderniteit, historische referenties en wooncomfort worden gemengd.

In tegenstelling tot het kasteel Cros de Loupiac (Gironde), vaak verward met dit monument, heeft het huis van Azolette geen militaire roeping. Zijn naam leent echter een nobele terminologie, gebruikelijk voor de burgerlijke woningen van de 19e eeuw. Lokale materialen (graniet, kalksteen) en ambachtelijke know-how (scarry van Jules Saint-Sorny, glas-in-lood) onderstrepen het regionale anker en weerspiegelen de esthetische en sociale aspiraties van de sponsors.

Externe links