Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De collecties van het departement Musée de Préhistoire komen uit het werk van de Académie de Mâcon, dat ze in 1925 bijeenbracht. Deze objecten, afkomstig van opgravingen sinds de ontdekking van de site in 1866, weerspiegelen het onderzoek van de late 19e-eeuwse prehistorici, zoals A. Arcelin, H. de Ferry en Abbé Ducrost. De stukken werden aanvankelijk tentoongesteld in een speciale ruimte uit 1950, voordat ze werden verrijkt door depots van het Museum van de Ursulines van Mâcon en de Staat, evenals door bijdragen van andere instellingen en individuen tijdens de herinrichting van het museum van 2013-2014.

Het museum, gevestigd in een betonnen gebouw begraven aan de voet van de Solutré rots, presenteert een compleet panorama van de culturen van het Bovenste Paleolithicum, met speciale aandacht voor de Solutrean, periode gekenmerkt door vuursteen gereedschap in de vorm van "laurel bladeren." De site, bezocht meer dan 50.000 jaar, getuigt van de jacht, slachting en zondebok van paarden en rendieren door prehistorische mannen. Het wordt nu erkend als een van de rijkste prehistorische afzettingen in Europa, met een unieke duik in het leven van jagers-verzamelaars tussen 50.000 en 10.000 jaar voor Christus.

De opgravingen van J. Combier tussen 1967 en 1978 verrijkten de collecties aanzienlijk, aangevuld met leningen van prestigieuze instellingen zoals het Musée des Confluences, het Musée d'archéologie nationale, of de INRAP. Het museum "Musée de France" onderscheidt zich door zijn discrete integratie in het landschap, waardoor de authenticiteit van de geheime site behouden blijft. Haar rol is zowel wetenschappelijk, educatief als erfgoed, waarbij een archeologisch erfgoed van mondiaal belang wordt benadrukt.

Externe links