Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen de Kercadoret is een megalithisch monument gelegen in Locmariaquer, Morbihan, Bretagne. Uit Neolithicum, onderscheidt het zich door zijn orthostatische structuur en zijn unieke afdektafel, typisch voor de collectieve begrafenissen van deze periode. De kamer, 1,80 m lang bij 1,35 m breed, was bedekt met een bed van kiezels, en een van de orthostaten draagt "corniform" gravures. Deze site illustreert de begrafenis en artistieke praktijken van lokale neolithische gemeenschappen.

Op 11 september 1929 werden de dolmen gerestaureerd door archeoloog Zacharie Le Rouzic. Dit laatste ontdekte rijke archeologische materiaal, waaronder vuursteen pijlpunten, versierde keramische fragmenten, dierlijke botten, en een koperen javeline punt, onthullen uitwisselingen of vroege metallurgie controle. Deze artefacten tonen het rituele en maatschappelijke belang van de site tijdens de Neolithische periode.

De architectonische beschrijving van de dolmen benadrukt zijn zuid-zuid-oost oriëntatie en zijn zes orthostaten nog steeds op zijn plaats. Le Rouzic publiceerde zijn werk in het Bulletin de la Société préhistorique de France (1931) en benadrukte de kwaliteit van lithische artefacten, in het bijzonder de pijlpunten met peduncle en ailerons in gele vuursteen. Deze elementen, gecombineerd met schelpen en kwartsgereedschappen, suggereren uiteenlopende activiteiten, variërend van jacht tot symbolische of begrafenispraktijken.

Vandaag de dag, Kercadoret's dolmen blijft een emblematisch voorbeeld van Bretonse megalithisme, geïntegreerd in de Morbihan prehistorische site netwerken. Zijn rangschikking en restauratie zorgden voor behoud, zodat onderzoekers en bezoekers een overzicht kregen van de architectonische en culturele tradities van de Neolithische samenlevingen van de regio. De geschatte locatie van de site, die als "doorlaatbaar" wordt aangemerkt (niveau 5/10), nodigt uit tot verdere studies om zijn historische kaart te verfijnen.

Externe links