Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Dolmen van de erfgenaam

Dolmen van de erfgenaam

    Route Sans Nom
    87160 Arnac-la-Poste
Particuliere eigendom
Crédit photo : Milca56 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
0
1800
1900
2000
Néolithique
Bouw van dolmen
1851
Eerste schriftelijke vermelding
17 juin 1983
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Dolmen de l'Héritiere (Zaak E 1223): Beschikking van 17 juni 1983

Kerncijfers

E. de Beaufort - Archeoloog Hij noemde de dolmen in 1851.
Martial Imbert - Onderzoeker Studeerde de dolmens van Haute-Vienne in 1908.

Oorsprong en geschiedenis

Dolmen de l'Héritiere is een megalithisch gebouw gelegen in Arnac-la-Poste, in het departement Haute-Vienne (New Aquitaine). Uit het Neolithicum stammend, bestaat het uit vijf pilaren, waarvan er één in de kamer ligt, en een afdektafel van 2,60 m lang bij 2,30 m breed. Dit monument illustreert de begrafenis- en architectonische praktijken van lokale neolithische gemeenschappen, gekenmerkt door het gebruik van grote stenen om collectieve begrafenissen op te richten.

De eerste schriftelijke vermelding van de dolmen dateert uit 1851, dankzij archeologisch onderzoek van E. de Beaufort, gepubliceerd in de Memoirs van de Western Antiquary Society. Het gebouw werd officieel geclassificeerd als historische monumenten op 17 juni 1983, waardoor de waarde van het erfgoed. Latere studies, zoals die van Martial Imbert in 1908, hielpen de dolmens van Opper-Wenen te documenteren en benadrukten hun belang in het regionale megalithische landschap.

Vanuit architectonisch oogpunt onderscheidt de dolmen van de erfgenaam zich door zijn bescheiden maar karakteristieke afmetingen: de grootste zuil is 1,40 m lang, de andere ongeveer 1 m lang. De tafel, dik van 0,25 tot 0,80 m, bedekt een begrafenisruimte waarschijnlijk bedoeld voor collectieve begrafenissen. Deze elementen weerspiegelen de bouwtechnieken en spirituele overtuigingen van neolithische samenlevingen, waarvoor megalieten dienden als plaatsen van herinnering en aanbidding.

Het terrein wordt nu beschermd en genoemd in de Merimée basis, met een geschatte locatie (precisie geschat op 5/10). Hoewel de praktische informatie over zijn bezoek beperkt blijft, is zijn classificatie een waardevolle getuigenis van het prehistorische erfgoed van Haute-Vienne, geïntegreerd in de historische regio Limousin.

Externe links