Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen des Mardelles, gelegen in Barbonne-Fayel in de Marne, is een megalithische tombe van het late Neolithische en Chalcolithische type. Het werd ontdekt in 1913 tijdens de landbouwwerkzaamheden, werd door Émile Schmit, een correspondent van de Historische Monumenten Commissie onderzocht. De structuur, gegraven in het krijt, is 2,50 m lang en is bedekt met een plaat van 4 m bij 4 m, gedeeltelijk beschadigd tijdens de ontdekking. Een afvoergreppel omringt het graf, waarvan de grond, gehard door verwarmde stenen, een primitief "beton" vormt.

Het graf was de thuisbasis van de overblijfselen van ongeveer vijftig individuen, waarvan sommige ter plaatse werden verbrand, zoals blijkt uit 0,20 m dikke aslagen. De botten, afgezet in verschillende fasen, omvatten het kraken primaire begrafenissen en secundaire begrafenissen zonder anatomische verbinding. Archeologisch meubilair omvat vuursteen gereedschap (haches, messen), keramische fragmenten, schelp amuletten, en botten van dieren (paard, das, vogel), suggereren rituele offers.

Bij decreet van 17 mei 1921 werd een Historisch Monument gerund, de dolmen illustreren de collectieve begrafenispraktijken van het late Neolithicum. De huishoudelijke voorwerpen (houtnaald, hertenstoofboor) en brandsporen wijzen op complexe rituelen, mogelijk gekoppeld aan verbranding en opeenvolgende depositieceremonies van de overledene. De plaat, aanvankelijk 5,50 m lang, lag op twee zandsteen pilaren, waarvan een werd gebroken tijdens de ontdekking.

Schmit's opgravingen onthulden ook sporen van hergebruik van het graf, met begrafenisdepots verspreid over de tijd. De aanwezigheid van geïsoleerde schedels en verstrooide botten suggereert postmortem handelingen van de resten, gebruikelijk in de collectieve begrafenissen van deze periode. De site, hoewel gedeeltelijk gewijzigd, blijft een belangrijke getuigenis van megalithische tradities in Champagne-Ardenne (nu Grand Est).

Externe links