Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Entre-Deux-Monts, gelegen in Nuits-Saint-Georges (Côte-d'Or), werd gebouwd in de 17e eeuw op middeleeuwse funderingen van de 11e of 12e eeuw, overblijfselen van een kasteel gekoppeld aan de heer van de Vergy. Eindigde in 1654 voor Bernard Barbier in Entre-Deux-Monts, hij vervolgens doorgegeven aan de Barbier familie in Reulle, en werd hersteld in 1975 door de Postanque. De zijvleugels en kapel van Sainte-Gertrude dateren deels uit de 16e eeuw, terwijl de gracht en twee vierkante torens (duif en kapel) de enige resten van de 11e eeuw zijn.

Het landgoed, georganiseerd in H-vormige, omvat een lagere binnenplaats met gemeenschappelijke, een terras omgeven door gracht, en een park ingericht met beelden, winnaar van de 2010 Regional Heritage Prize. Het kasteel, gemoderniseerd in de 18e en 19e eeuw (Franse plafonds, koeler, oranjerie), was de zetel van de oude Franse huizen in de jaren 2000. De architectuur combineert defensieve elementen (moord, gracht) en woonelementen (appartementen, traphelling op helling), die de evolutie weerspiegelen van een middeleeuws kasteel naar een edel huis.

Gerangschikt een historisch monument in 2008, de site omvat het kasteel, zijn vleugels, sloten, boerderij, hout, moestuin met zijn achttiende eeuwse bekken, en boomgaard. Het park, oorspronkelijk in het Frans (1733), herontworpen in het Engels in de 19e eeuw, behoudt een tuinman standbeeld en een koeler. De bijgebouwen, zoals de gewelfde stal of schuur, getuigen van zijn historische agrarische rol, terwijl de kapel, uitgerust met een neoklassieke altaartafel, zijn religieuze anker illustreert.

Het kasteel veranderde meerdere keren van handen: verkocht in 1856 door de Barbier de Reulle aan Louis Rocaut, vervolgens overgenomen in 1939 door de Postanque familie, nog steeds eigenaar van vandaag. In 1870, kolonel Bourras gestationeerd daar met zijn leger tijdens de Frans-Pruisische oorlog. De restauraties van 1975 (daken, funderingen) redden het domein van de ruïne, na twee eeuwen zonder groot onderhoud.

De historische bronnen benadrukken het verband met de hertogen van Bourgondië (XI eeuw) en de monniken van Cîteaux (XIII eeuw), die de site als schuur (boerderij) hebben geëxploiteerd. De Menessaire, lokale heren, bouwde er vleugels rond 1540 voor Bernard Barbier, hoofd van de boekhouding van Dijon, voltooide het belangrijkste lichaam in 1654. Het ensemble, typisch voor de Louis XIII architectuur, vervangt een eerder verbrand kasteel, volgens mondelinge traditie.

Externe links