Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kolbsheim Castle, gebouwd in de 18e eeuw ten westen van het dorp, is de laatste overgebleven van de twee kastelen die ooit Kolbsheim bezetten. Het werd een historisch monument en markeerde een opmerkelijke tuin, het volgt een eerste middeleeuwse kasteel, de Altenau, gebouwd nabij de Bruche en afgebroken in 1760 na het uitsterven van de Voltz von Altenau lijn, haar eigenaren sinds 1479. Dit lage kasteel, omgeven door sloten en uitgerust met een ophaalbrug, naast een edel huis gebouwd rond 1570-1580 aan de top van het dorp door de Voltz, voordat wordt gedeeld met de familie Mullenheim, lid van het Strasburg Patriarchaat.

Het huidige kasteel, bekend als Oberschloss, vervangt gedeeltelijk het oude huis van het Mullenheim. Een inscriptie van 1703 op zijn balustrade getuigt van zijn reconstructie door Marie Catherine Wurmser uit Vendenheim, die stevige, stallen en ommuurde tuinen toevoegt. De familie von Falkenhayn, verbonden met de Wurmser door huwelijk in 1719, verenigde de seigneury van Kolbsheim in 1759 voordat blussen na de revolutie. Het landgoed kwam vervolgens in handen van Charles de Dartein (1801), een voormalige koninklijke geldschieter, en vervolgens van Jean-Georges Humann (1824), minister van Financiën onder Louis-Philippe, die het kasteel vergrootte en het tot zijn tweede woonplaats maakte.

In de 19e eeuw werd het kasteel overgenomen door Carl Alexander Grunelius (1874), een Duitse ondernemer die getrouwd was met een Mulhusiaanse erfgename. Zijn familie, bekeerd tot katholicisme onder invloed van filosofen Jacques en Raissa Maritain, organiseerde intellectuele symposia daar tot 2014. De tuinen, verwoest tijdens de Eerste Wereldoorlog door Duitse loopgraven, werden in de jaren twintig gerenoveerd door de Engelse landschapsarchitect Breggins. Ze staan op drie terrassen ingericht met topiary, bekkens en sculpturen van andere Elzas kastelen, zoals Saverne en Bischheim.

De architectuur van het kasteel combineert een westelijke vleugel van de vroege achttiende eeuw met een zuidelijke vleugel later toegevoegd. De binnenplaats, omlijst door gemeenten en een wachthuis, opent op een zeven-spanige hoofdgevel, geflankeerd door keizerlijke paviljoens. De tuinen, geclassificeerd als een opmerkelijke tuin, dalen af naar het Bruchekanaal, gebouwd door Vauban. Het landgoed, beschermd sinds 1972, omvat ook een neogotische kapel (1933) en een gebeeldhouwd kruispad (circa 1950), getuigenissen van de spirituele invloed van de Maritain.

Het cilindrisch waterkasteel, gebouwd aan het einde van de 19e eeuw om het landgoed te voeden, imiteert een middeleeuwse toren. De commons huisvesten ooit de Circle of Studies Jacques en Raissa Maritain, een plaats van filosofische ontmoetingen. Tegenwoordig wordt het kasteel geleid door een familie SCI. De geschiedenis van Elzas weerspiegelt de politieke omwentelingen van Elzas, van feodale seigneurie tot Duitse annexatie, dan Frans, maar behoudt zijn rol als plaats van cultuur en herinnering.

Externe links