Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerker van Loches, gebouwd in de eerste helft van de 11e eeuw door Foulques Nerra, graaf van Anjou, is een van de oudste romaanse stenen kerkers van Frankrijk. Het maakt deel uit van een strategisch militair complex, ontworpen om de Indre Valley te controleren en te concurreren met de Graven van Blois voor de overheersing van de Touraine. De architectuur, gekenmerkt door een 36 meter hoge hoofdtoren en een kleine kerker versterkt met uitlopers, weerspiegelt de defensieve innovaties van het tijdperk. De site, bewoond uit de oudheid, werd al genoemd door Gregory van Tours in de vijfde eeuw als een fort ("castrum").

De vesting Loches speelt een sleutelrol in middeleeuwse conflicten, vooral tussen de huizen van Anjou en Blois. In 1042 werd graaf Blois gevangengenomen en gevangengenomen in de kerker na een afgebroken belegering. Foulques Nerra, toen zijn zoon Geoffroy Martel, gebruikte Loches als basis voor invallen in vijandelijk gebied. De vrede werd pas in 1044, na de overwinning bij de Slag bij Nouy hersteld. De kerker, symbool van de macht, is ook een plaats van detentie voor krijgsgevangenen, zoals Geoffroy de Donzy, seigneur van Saint-Aignan.

In de 12e eeuw kwam het kasteel in handen van de Plantagenets en werd in 1205 overgenomen door Philippe Auguste, waardoor het koninklijk domein werd geïntegreerd. Hendrik II Plantagenet versterkt de wallen en grachten in de 12e eeuw, terwijl Louis IX (Saint-Louis) maakte het een koninklijke residentie in de 13e eeuw. De koninklijke residentie, gebouwd in de 14e en 15e eeuw onder Charles V en Charles VI, herbergt historische figuren zoals Jeanne d'Arc in 1429. Vanaf de 15e eeuw werd de kerker omgetoverd tot een staatsgevangenis, met onderdak voor illustere gevangenen zoals Ludovico Sforza, hertog van Milaan, die er in 1508 overleed na het schilderen van fresco's in zijn cel.

De architectuur van de kerker evolueert met militaire vooruitgang. De ronde toren, gebouwd in de 15e eeuw (misschien onder Karel VII), vervangt gedeeltelijk middeleeuwse verdedigingen, aangepast aan kanonnen. De Koninklijke Poort, herontworpen in de 13e en 15e eeuw, illustreert deze modernisering, met haar mâchicoulis en aartsères-canonières. De site, geclassificeerd als een Historisch Monument in 1862, omvat ook een collegiale kerk (Saint-Ours), een koninklijke residentie, en opeenvolgende behuizingen, die het strategische en symbolische belang weerspiegelt.

De Loches kerker, gebruikt als gevangenis tot 1926, behoudt sporen van zijn gevangenisfuncties, zoals de Ludovico Sforza kerker of de "Torture Hall." Tijdens de revolutie werd het kasteel geplunderd en gedeeltelijk geruïneerd, vóór restauraties in de 19e eeuw. Tegenwoordig is de site, eigendom van de gemeente, open voor het publiek en biedt een compleet panorama van de evolutie van middeleeuwse forten, van Romeinse oorsprong tot de Renaissance.

Archeologische opgravingen en dendrochronologische analyses bevestigen dat de kerker werd gebouwd tussen 1013 en 1035, in slechts een paar jaar. De dikke muren (tot 3,40 meter aan de basis) en semi-cylindrische uitlopers maken het een model van Romeinse militaire architectuur. Het terrein, met zijn 4,77 hectare met een omtrek van 1,1 km, domineert nog steeds de Indre Valley en herinnert aan zijn historische rol als strategisch slot tussen Anjou, Touraine en Orléan.

Toekomst

Vandaag is de kerker van Loches het hele jaar geopend voor bezoeken. Het laat toe om een groot kunstwerk van oorlog te ontdekken in de Middeleeuwen. En brengt ons in de geschiedenis door het ontdekken van verdedigingstechnieken, kerkers, martelkamers, het huis van de gouverneur. Van 40m boven de grond tot 20m onder de grond in de ondergrondse!

Externe links