Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De hertogin Anne, oorspronkelijk Grossherzogin Elisabeth, is een driemast plein gebouwd in 1901 op de Joh werf. C. Tecklenborg de Bremerhaven (Duitsland). Ontworpen als een schoolschip voor de Duitse koopvaardij, belichaamt het innovatie met zijn geprofileerde stalen romp, moderne apparatuur (radio, echolood, stoomverwarming) en functionele faciliteiten voor 200 kadetten. Hij maakte trainingsreizen naar de Oostzee en Zuid-Amerika tot 1932, gekenmerkt door incidenten zoals een brand in 1928 of een botsing in 1931. Tijdens de twee wereldoorlogen werd het ontwapend of gebruikt als school aan de haven, voordat het in 1946 naar Frankrijk werd gestuurd als oorlogscompensatie.

Gerenommeerde hertogin Als eerbetoon aan Anne de Bretagne werd de zeilboot naar Lorient gesleept toen Brest, waar het diende als kazerne voordat het werd verlaten en bedreigd met sloop in de jaren '60-70. Gered in extremis door enthousiastelingen, werd het gekocht door de stad Duinkerken in 1981. Een titanische restauratie, uitgevoerd door lokale vrijwilligers en ambachtslieden, herstelde zijn oorspronkelijke verschijning tussen 1982 en 2001. Het werd een historisch monument in 1982, het werd een gemeerd museumschip in Duinkerkenhaven, open voor het publiek sinds 2001.

Vandaag de dag is de hertogin Anne de enige permanente bezoeker van Frankrijk die een unieke getuigenis van het leven aan boord van een schoolschip uit het begin van de 20e eeuw aanbiedt. De gerestaureerde ruimtes (gangenkamers, hutten, keuken, ziekenboeg) en de 92 meter lang maken het tot een belangrijke attractie van het Duinkerken Havenmuseum. Hoewel het niet bevaarbaar is, worden er tentoonstellingen, culturele evenementen en educatieve activiteiten georganiseerd, terwijl het maritieme erfgoed van Hauts-de-France wordt gesymboliseerd. De honderdste verjaardag in 2001 werd gevierd met traditionele rigging bijeenkomsten.

De zeilboot inspireerde filatelistische werken (1976 stempel voor een afgebroken museumproject in Port-Louis) en film (The Soup Boat, 1946; Lola, 1961), hoewel deze films niet het echte schip gebruikten. Zijn Duitse zusterschappen, zoals het Schulschiff Deutschland (museum in Bremen) of Statsraad Lehmkuhl (Noorse scheepsschool), getuigen van hun gemeenschappelijke erfgoed. La Duchess Anne blijft ambassadeur van het mariene erfgoed, ondanks de instandhoudingsproblemen, zoals haar verzorgerschap in 2012 of het werk van 2024.

Architectureel onderscheidt de driemast zich door zijn centrale stam omlijst door een voorste gaillard en een lange achterdunette, zijn masten van 48 meter, en zijn technische innovaties (waterdichte behuizingen, drinkwaterproductie). Het restaurant heeft zijn meubels (mand van de woonkamer, officierencabines) en zijn uitrusting (hamokken, keuken, teakhouten kaartkamer) gereconstrueerd en aangepast aan bepaalde materialen (staal voor hoge mast) om het onderhoud te vergemakkelijken. Het wordt sinds 2000 beheerd door het Port Museum en trekt 37.000 bezoekers (2023), ondanks kritiek op de ontwikkeling.

Zijn geschiedenis weerspiegelt de omwentelingen van de 20e eeuw: van zeilen naar motorisatie, overgangen tussen Duitse en Franse paviljoens en redding door lokale acteurs. Vrienden van de hertogin Anne, een vereniging opgericht in 1982, speelden een sleutelrol in het behoud ervan, naast ingenieurs als Alain Bryche. Het schip belichaamt ook de uitdagingen van het behoud van het drijvende erfgoed, tussen historische authenticiteit en technische beperkingen, zoals de geblokkeerde roer of haven.

Externe links