Bouw van het kasteel 4e quart XVIIIe siècle (≈ 1887)
Periode van realisatie door Goupy.
21 mars 1979
Historisch monument
Historisch monument 21 mars 1979 (≈ 1979)
Bescherming van gevels, daken en interieurs.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Voor- en daken; de trap; de volgende kamers met hun inrichting: op de begane grond, de ingang, de grote woonkamer, de eetkamer, de winter eetkamer, de bibliotheek (cad. AD 180): Orde van 21 maart 1979
Kerncijfers
Claude Martin Goupy - Eigenaar
Architect of werkmanager.
Oorsprong en geschiedenis
Het Château de la Chesnaye, gelegen in Eaubonne in Val-d'Oise, is een monument gebouwd in de 4e kwart van de 18e eeuw. Het belichaamt de aristocratische residentiële architectuur van deze periode, gekenmerkt door een verfijning van vormen en een zoektocht naar elegantie. Het gebouw, gedeeltelijk geclassificeerd als een historisch monument sinds 1979, behoudt opmerkelijke elementen zoals zijn gevels, daken, trap, evenals verschillende interieurkamers (grote woonkamer, bibliotheek, eetkamers) en hun oorspronkelijke inrichting. Deze bescherming benadrukt de erfgoedwaarde van het gebouw, zowel voor zijn architectuur als voor zijn interieurontwerp.
De gedocumenteerde geschiedenis van het kasteel noemt Claude Martin Goupy als een meesterwerk, een belangrijke acteur in zijn conceptie. Hoewel de bronnen de oorspronkelijke sponsor niet specificeren, omvat de 1979 ranking ruimtes die de manier van leven van de elites onder het Oude Regime weerspiegelen: recepties in de grote woonkamer, maaltijden in de winter en zomer eetzalen, of de bibliotheek, plaats van kennis en prestige. De officiële adres (1 rue Voltaire) en een geschatte GPS-locatie (21 Avenue du Maréchal Dode) suggereren stedelijke integratie, mogelijk gekoppeld aan de uitbreiding van secundaire woningen rond Parijs op dat moment.
Vandaag roept het château de la Chesnaye vragen op over het huidige gebruik: bronnen roepen veronderstellingen op zoals bezoeken, kamerverhuur of gastenkamers, zonder officiële bevestiging. De nauwkeurigheid van de locatie wordt beschouwd als "a priori bevredigend" (noot 6/10), en een foto onder de Creative Commons licentie illustreert de buitenkant, zonder auteur toeschrijving. Dit monument blijft dus een materieel getuigenis van de sociale en architectonische dynamiek van de late achttiende eeuw in Île-de-France, tussen aristocratisch erfgoed en hedendaagse aanpassingen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen