Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Écomusée d'Alsace, gelegen in Ungersheim in de Haut-Rhin, werd geboren in de jaren zeventig onder leiding van Marc Grodwohl en vrijwilligers van de Maisons paysannes d'Alsace vereniging. Hun eerste doel was om tientallen Elzas-huizen te redden die dreigden te slopen in het eigen restaurant. Geconfronteerd met de onmogelijkheid om ze allemaal in situ te houden, kiezen ze voor hun deconstructie en reconstructie op een unieke site, die een dorpsmuseum vormt. Het land, dat in 1980 door de gemeente werd afgestaan, was een industriële woestenij van de Elzas Potash-mijnen, gegeten door natriumchloride.

Het museum werd officieel geopend in juni 1984 met de steun van de minister van Cultuur Jack Lang, van de gemeente Ungersheim, en lokale overheden zoals de Algemene Raad van de Haut-Rhin. Vanaf het begin onderscheidde hij zich door zijn pedagogische roeping: overdracht van traditionele knowhow via ambachtslieden in activiteit (potten, smids), milieuklassen en festivals gemodelleerd op de liturgische kalender. De geschenken van oude voorwerpen van de Elsatianen verrijken de collecties en creëren een authentieke leefomgeving van de afgelopen eeuw.

In 1989 werd een kunstmatige rivier die door Thur werd gevoed gebouwd om het lokale ecosysteem te illustreren, terwijl in 1990 een historische carrousel (Eden Palladium, 1909) werd geïnstalleerd voordat deze om financiële redenen werd verkocht. Het museum ging door een crisis in 2006 toen Marc Grodwohl ontslag nam en zich verzette tegen de fusie met de Bioscope die de voorzitter van de Algemene Raad, Charles Buttner, wenste. Deze moeilijke periode leidt tot een heroriëntatie op de culturele missie, met de scheiding van industrieel erfgoed (Rodolphe putten) en de sluiting van de Clear Mine Historical Train.

Tegenwoordig beslaat het Ecomuseum 97 hectare, met 80 gebouwen (sommige dateren uit de 15e eeuw), 100.000 objecten en 4.800 levende soorten. Het illustreert het leven op het platteland van Elzas door middel van vakwerkhuizen, een boerderij, een school of een washuis, geanimeerd door gekostumeerde gidsen. De instelling, erkend als het Musée de France, combineert het behoud van het materiële erfgoed (bouw, gereedschappen) en immateriële (coutums, ambachten), terwijl het verhogen van de bewustwording van de biodiversiteit door gecultiveerde velden, een boomgaard van 200 soorten appels, en beschermde natuurgebieden.

De inventaris van 2015 bevat 627 plantensoorten, 138 vogels (waaronder iconische ooievaars) en 48 zoogdieren, die de rol van deze soort in ecologisch behoud benadrukken. Het museum blijft een belangrijke speler in het Elzas-geheugen, waarbij etnologie, sociale geschiedenis en milieubetrokkenheid worden gecombineerd, zoals blijkt uit de wederopbouw in 2021 van Lipseim's tabaksdroger in de Nederrijnse wijk.

Externe links