Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Lothain, gelegen in het gelijknamige dorp Jura, heeft zijn oorsprong in de 10e eeuw, gebouwd op een crypte waarin de Merovingische sarcofaag van Saint Lothain (448-518), kluizenaar monnik uit Autun die kwam om zich te vestigen in Silèze (oude naam van de plaats). Aangetrokken door zijn reputatie ontwikkelt zich daar een klooster van zestig monniken, gevolgd door een tweede in Maximiacus. Na zijn dood nam het dorp zijn naam aan en bewaarde zijn overblijfselen in de crypte, die diende als een primitieve kerk. De in de negende eeuw door Bernon opgevoede priorij (eerste abt van Cluny) zal dan afhangen van de abdij van Baume-les-Messeurs.

De huidige structuur, gebouwd tussen de 11e en 12e eeuw, vervangt een houten frame met een boog in het eerste kwart van de 18e eeuw (gedateerd 1716 gegraveerd op de klokkentoren). De crypte, geclassificeerd als een historisch monument in 1946, en de kerk, geregistreerd in 1927, getuigen van deze architectonische evolutie. De klokkentoren, gekroond met een Comtiaanse koepel, en de kluis van het centrale schip (gedecoreerd in 1816) illustreren de achterkant van de hervorming.

Het religieuze erfgoed van de kerk, verrijkt door de verering van de heilige Lothain, omvat belangrijke werken: een hoog reliëf in albast van 1526 (chass van Saint-Hubert), een relikwie buste van Sint-Foy, en beelden uit de 16e tot 17e eeuw. De crypte herbergt ook een middeleeuwse fresco van zijn dood, bedekt met historische graffiti, en de wonderbaarlijke oliefontein, gekoppeld aan een lokale legende. Deze elementen, ontworpen door Désiré Monnier (1841-1842), onderstrepen het culturele en spirituele belang van de site.

De legende vertelt ons dat de wonderbaarlijke bron, gebruikt door Lothain om zieken te behandelen, stil is nadat de Zweedse huurlingen van Lodewijk XIV hun laarzen daar invetten tijdens de verovering van Franche-Comté. Dit verhaal, het mengen van geschiedenis en geloof, versterkt het heilige karakter van de plaats, nog steeds gekenmerkt door een 19e eeuwse kruisweg en gietijzeren banken met religieuze kader.

De kerk, een gemeenschappelijk eigendom, belichaamt zo bijna vijftien eeuwen geschiedenis, van de Merovingische hermitage tot de barokke toevoegingen, door haar rol in de Clunisische hervorming. De hybride architectuur (romaanse, gotische, klassieke) en uitzonderlijke meubels maken het tot een belangrijke getuige van het Jurasische en Bourgondische erfgoed.

Externe links