Bouw van het romaanse portaal XIe siècle (fin) (≈ 1184)
Portaal ingericht met zeven dierenriemborden.
XIIIe siècle
Toegevoegd koor en transept
Toegevoegd koor en transept XIIIe siècle (≈ 1350)
Gotische stijl voor deze delen.
Début XVIIe siècle
Reconstructie van het schip
Reconstructie van het schip Début XVIIe siècle (≈ 1704)
Grote structurele veranderingen.
Fin XVIIIe siècle
Bouw van de klokkentoren
Bouw van de klokkentoren Fin XVIIIe siècle (≈ 1895)
Bell koepel toegevoegd.
30 juillet 1947
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 30 juillet 1947 (≈ 1947)
Kerk en kerkhof geregistreerd.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk en begraafplaats eromheen: inschrijving bij decreet van 30 juli 1947
Kerncijfers
Abbé Soismier - Lokale historicus
Auteur van *Histoire de Sacey*.
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Martin de Sacey is een katholiek gebouw in het departement Manche in Normandië. Opgericht in de 11e eeuw, heeft het door de eeuwen heen ingrijpende veranderingen ondergaan, vooral na de schade veroorzaakt tijdens de Honderdjarige Oorlog. De architectuur combineert romaanse elementen, zoals het westelijke portaal versierd met tekens van de dierenriem (mand, stier, gelmeaux, leeuw, schorpioen, sagittarius, steenbok), met 13de eeuwse gotische delen voor koor en transept. Het schip, herbouwd in de 17e eeuw, en de klokkentoren van de 18e eeuw, met een koepel, illustreren deze stilistische evoluties.
De kerk en de begraafplaats werden op 30 juli 1947 in historische monumenten ingeschreven, waardoor hun erfgoedwaarde werd erkend. De site behoudt ook meubels en een gedocumenteerde lokale geschiedenis, met name in het boek Histoire de Sacey van Abbé Soismier. De Saint-Martin Prioral, eigendom van de gemeente, blijft een belangrijke architectonische en spirituele getuigenis van Lower Normandië.
Het romaanse portaal, gedateerd vanaf het einde van de 11e eeuw, is een van de meest opmerkelijke elementen van het monument. Het vertegenwoordigt een iconografische zeldzaamheid met zijn zeven gebeeldhouwde dierenriem tekens, misschien reflecterend astronomische of liturgische invloeden van de tijd. De opeenvolgende renovaties, waaronder de wederopbouw van het schip in de 17e eeuw en de toevoeging van de klokkentoren in de 18e eeuw, tonen de voortdurende aanpassing van het gebouw aan de culturele en esthetische behoeften van de lokale gemeenschappen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen