Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Hautefage-la-Tour heeft zijn oorsprong in een middeleeuwse kapel gebouwd boven een wonderbaarlijke fontein, bekend om het genezen van steriliteit. Volgens de traditie ontwierp Anne de Beaujeu een meisje na haar bezoek, dat donaties aantrok van pelgrims, waaronder Alain d'Albret (de overgrootvader van Henri IV), die het gebouw van de kerk financierde. Het huidige gebouw, gedateerd vanaf het einde van de 15e eeuw door historicus Georges Tholin, bevat gotische elementen zoals gewelven op kruis van kernkoppen en een gekerfd noordportaal, waarschijnlijk toegevoegd aan de 16e eeuw onder invloed van de bisschoppen della Rovere, bouwers van de nabijgelegen toren.

Tijdens de Religieoorlogen werd de kerk, toen versterkte kapel, in 1561 geplunderd door protestanten en verloor haar ornamenten. In 1595 maakte bisschop Nicolas de Villars er een parochiekerk van en wijdde het hoogaltaar in 1598. Het koor werd in 1632 beschreven met een zijkapel gewijd aan Saint Louis (of Saint Éloi in 1668). De pastorie, grenzend aan de zuidflank, dateert uit de 17e en 18e eeuw, met buitenopeningen kenmerkend voor deze periode.

De architectuur combineert een tweespansschip gewelfd met kernkoppen, een bed met gesneden strips, en een bewaard primitief frame. De noordelijke poort, met verminkt wapenschild, en de naburige bisschopstoren (della Rovere) getuigen van de banden met de lokale religieuze macht. In 1921 werd een historisch monument opgericht, de kerk onderging restauraties in de 19e en 20e eeuw, met name na aardverschuivingen (westelijke uitlopers in 1871, draining de lente in 1993). De pastorie, geregistreerd in 1994, vult dit erfgoedcomplex aan.

De wonderbaarlijke fontein, het hart van de eerste toewijding, stroomt altijd onder het altaar, zijn wateren stromen door een kanaal onder het gebouw. De doopvonten, overgebracht van de Sint-Pieterskerk in Sarrede tijdens de godsdienstoorlogen, herinneren zich de religieuze omwentelingen van die tijd. Pastorale bezoeken van de zeventiende en achttiende eeuw (Bisschops Claude Joly, Nicolas de Villars) documenteren haar evolutie, terwijl moderne werken gericht zijn op het behoud van deze plek vol geschiedenis en legendes.

Externe links