Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Onze-Lieve-Vrouw van de Hemelvaart van Marsat, gelegen in de Puy-de-Dôme, vindt zijn oorsprong in de zevende eeuw, toen bisschop Saint-Priest er een vrouwelijk klooster stichtte onder de heerschappij van Saint Césaire d'Arles. Dit klooster, genoemd al op 537-590 door Gregory van Tours, huisvest prestigieuze relikwieën zoals de Maagdgordel en een doorn van de Heilige Kroon. In 1165 nam de gemeenschap de Benedictijnse heerschappij over onder de gehoorzaamheid van de abdij van Mozac, nadat zij geleid werd door lokale edelen zoals Gondelana of Sint-Namadie, echtgenote van de heilige Calmin, oprichter van Mozac. De site wordt een gerenommeerde bedevaartsplaats, dankzij de Zwarte Maagd vereerd voor haar wonderen, zoals de bescherming van Riom tegen de Normandiërs in de 10e eeuw.

De huidige kerk is het resultaat van een superpositie van tijdperken: het noordelijke schip (X eeuw), gewijd aan de Hemelvaart, en het zuidelijke schip (XII eeuw), gewijd aan de Verkondiging, met respectieve koren van de 14e en 16e eeuw. De achthoekige klokkentoren dateert uit de 18e en 19e eeuw. Het gebouw, meerdere malen herbouwd (demontage van de westelijke poort naar de 14e en 16e eeuw, verplaatsing van de ingang naar het zuiden), behoudt Romaanse elementen als zes gesneden hoofdsteden. Het hoge altaar (17e eeuw), geclassificeerd als een historisch monument, en de kapel van de Maagd (16e eeuw) huis opmerkelijke werken, waaronder het wonderbaarlijke standbeeld. Het klooster, gebouwd rond de zevende eeuw en gerestaureerd in de twintigste eeuw, getuigt van het kloosterleven voor de gedeeltelijke vernietiging na de revolutie.

Het klooster van Marsat, een eigendom dat wordt betwist tussen de kanonnen van Saint-Martin de Tours en de Karolingiërs (met name Pépin I van Aquitaine en Karel II van de Chauve), werd in 1095 onder het gezag van Cluny geplaatst door paus Urban II. La Roue de Cire, een traditie geboren in de 13e eeuw, verbindt Riom met Marsat: elk jaar, de marguliers bieden een wasdraad van 250 meter in eerbetoon aan de Maagd, een gelofte van brandbeveiliging. Na de revolutie verloor het klooster, geplunderd en verdeeld in complotten, veel van zijn erfgoed. Alleen de inspanningen van dorpsbewoners en recente restauraties (sinds 1992) hebben een deel van deze site gered, die in 1971 als historische monumenten werd vermeld.

Onder de relikwieën en opmerkelijke objecten, de gordel van de Maagd (getest in 1698) en de Zwarte Maagd (vereerd sinds Gregory van Tours) trekken pelgrims. Romaanse hoofdsteden, gotische gewelven (XIVe eeuw) en gesneden cul-de-lampes illustreren de architectonische evolutie van de site. Na het vertrek van de laatste Prioress, Gabrielle Dufour de Villerose (1732-1776) en de liquidatie van het eigendom door zuster Gilberte de Barbecot in 1794, nam het klooster af. Vandaag herinneren de kerk en haar gedeeltelijk gerestaureerde klooster zich dit rijke monastieke verleden, tussen spiritualiteit, politieke macht en volksdevotie.

Externe links