Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de l'Espinasse de Millau, gelegen in het departement Aveyron in Occitanie, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw. Het werd in 1070 door de Burggraaf Béranger II aan de Benedictijnen van de abdij Saint-Victor van Marseille overgedragen. Gewijd in 1096 door Paus Urbanus II, herbergt het in de dertiende eeuw een kostbaar overblijfsel: een doorn van de Heilige Kroon, met zijn huidige naam. Zijn geschiedenis wordt gekenmerkt door herhaalde verwoestingen tijdens de oorlogen van de religie (1561, 1568, 1582), waardoor het gebouw in ruïnes tot het begin van de zeventiende eeuw.

De reconstructie van de kerk begon in 1633 onder leiding van architect Jacques Beaudouin, waarna de metselaars Jean Favières en Julien Baudoin uit 1641 verder gingen. In 1646 werd het opnieuw geopend tot eredienst, maar het onderging nog steeds grote veranderingen, zoals de toevoeging van kapellen tussen 1683 en 1715, of kant staat in 1759-1760. Tijdens de revolutie werd het kort een tempel van de rede. In de 19e eeuw werden vier nieuwe kapellen toegevoegd (1822-1850), en glas-in-lood ramen, waaronder die van Granada en Besseyrias (1869) of Louis Gesta (1911), versierde het gebouw. In 1945 werd een historisch monument opgericht, dat een opmerkelijke fresco van Jean Bernard (1939) en de moderne glas-in-lood ramen van Claude Baillon (1982) in stand houdt.

De architectuur van de kerk combineert middeleeuwse en herboren elementen, zoals de achthoekige klokkentoren of dubbele poort. Oorspronkelijk ontworpen met een uniek schip en een rond koor, herbergt het nu rijke meubels, waaronder achttiende-eeuwse schilderijen (zoals de aanbidding van herders), een houten preekstoel, en een orgel van 1873. De originele kloostergebouwen, verwoest, verlaten ruimte voor een lagere school. Het gebouw illustreert de historische en artistieke omwentelingen van Millau, tussen geloof, conflict en wederopbouw.

Externe links