Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Saint-Saturnin, gebouwd in het derde kwart van de 12e eeuw, is een meesterwerk van auvergnat Romaanse kunst. Het valt op als de kleinste en meest late van de vijf "grote kerken" van Basse-Auvergne, naast Notre-Dame-du-Port (Clermont-Ferrand) of Saint-Austermoine (Issoire). De architectuur, gekenmerkt door een bed met toenemende volumes (absidiolen, walk-in, koor, massieve barlong en achthoekige klokkentoren), illustreert de beheersing van de Romaanse bouwers. De soberheid van zijn uiterlijke decoratie, waar de zwarte basalt creëert een discrete polychromie, contrasteert met de fascist van Issoire, terwijl de nadruk op de structurele elegantie.

De kerk werd in 1862 geregisseerd door een historisch monument. Het werd in 1850 herbouwd door architect Aymon Mallay, met behoud van het oorspronkelijke profiel. Het interieurmeubilair, zoals het hoge altaar met gekroonde initialen "H" en "M" (toegeschreven aan Hendrik IV en Marie de Medici), of de Renaissance tabernakel geclassificeerd in 1875, getuigt van de post-middeleeuwse geschiedenis. De fresco's van de 15e eeuw, de begrafenisplaat van Prior Bertrand (XII eeuw), en een orgel van de 19e eeuw completeren dit uitzonderlijke meubilair erfgoed.

Het interieur, zonder polychromie in tegenstelling tot Issoire, onthult een schip met smalle zekerheden, gescheiden door pilaren met historische hoofdsteden. Het koor, gewelfd in cul-de-four, is omgord met kolommen met plantenhoofdsteden, ondersteunen verhoogde bogen. De buitenkant van het bed, versierd met polychrome rozen en chips patronen, belichaamt de harmonie tussen bezuinigingen en verfijning. De controversiële veranderingen van de jaren negentig om een hypothetische "romaanse zuiverheid" te herstellen herinneren aan hedendaagse kwesties van erfgoedbehoud.

De site behoudt ook resten van de middeleeuwse priorij, waaronder de capitulaire hal, gedeeltelijk verwoest na de revolutie. De sculpturen geclassificeerd als een 12de eeuwse Maagd met Kind of een 16de eeuwse Pietà versterken zijn status als een plaats van herinnering. De kerk, een gemeenschappelijk eigendom, blijft een symbool van de religieuze en architectonische identiteit van de Auvergne, tussen Romaanse erfgoed en latere aanpassingen.

Externe links