Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Veyrines, gelegen in het gehucht Veyrines op de gemeente Saint-Symphorien-de-Mahun (Ardèche), werd gebouwd in de 11e eeuw en uitgebreid in de 12e eeuw. Oorspronkelijk diende het als kapel voor een benedictijnse priorij onder de abdij van de Monastier-sur-Gazeille. Opgericht aan het einde van de 11e eeuw door Aymon I Pagan, de heer van Mahun, probeerde deze priorij de invloed van zijn familie te versterken door middel van de alliantie met de abdij. De kerk werd vergroot in de 12e eeuw met een verhoogd schip, een nieuw bed, en een gevel met een monumentale poort, die de welvaart van de priorij weerspiegelt.

In de 14e eeuw begon het verval van de priorij met het uitsterven van de heidense familie van Mahun in 1362. De priorij kwam onder de afhankelijkheid van Macheville in 1382, zijn autonomie verloor. In de 15e eeuw viel het als een begin, toen in verval, met een kloosterleven dat bijna niet bestond. De kerk, de enige religieuze structuur die nog actief is, werd in de 17e eeuw verbonden aan het Jezuïet College van Puy. Ze werd geassocieerd met de cultus van Saint Jean-François Régis, die er in 1640 voor zijn dood verbleef. Na de Revolutie werd het een parochiekerk en werd gehecht aan Saint-Symphorien-de-Mahun in 1818.

In de 19e eeuw viel de kerk in ruïnes bij gebrek aan onderhoud. In 1939 werd een historisch monument geregisseerd en werd de restauratie uitgesteld door de Tweede Wereldoorlog. Dringende dakwerkzaamheden begonnen in 1949, gefinancierd door de staat, het departement en de inwoners. In 1951 werd het schip bedekt, het gebouw gered. In de 21e eeuw voert de vereniging Les Amis de Veyrines, die in 2013 werd herstart, restauratiecampagnes, waaronder dakbedekking in 2015, en organiseert culturele evenementen om dit erfgoed te behouden.

Architectureel houdt de kerk opmerkelijke romaanse elementen vast: een ongebogen schip met schijnbare structuur, een kruis van transept overdekte door een koepel op stammen, en een klokkentoren bereikbaar via een spiraaltrap. Drie gebeeldhouwde hoofdsteden van het transept laten bijbelse scènes zien (Adam en Eva, Descent of Christ with Limbs) en allegorisch (Combat van ondeugden en deugden). Christus aan het Kruis, ooit aanwezig in de kerk, wordt nu blootgesteld aan het Vivarois museum Caesar Filhol d'Annonay.

De kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Veyrines is het laatste overblijfsel van een Benedictijnse priorij die bloeit in de Middeleeuwen. Zijn geografische isolement, op een vlak met uitzicht op de Nant vallei, en zijn rol als podium op een middeleeuwse route die de Rhône met Puy-en-Velay verbindt, maken het een zeldzame getuigenis van de ende echo van de landelijke religieuze architectuur. Ondanks eeuwen van verlating, zijn robuuste structuur en het ontbreken van grote wijzigingen na de 12e eeuw bewaarde zijn oorspronkelijke sfeer.

Externe links