Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint George's kerk van Saint Jory-las-Bloux, gedateerd de 13e eeuw, wordt voor het eerst genoemd Sanctus Georgius de las Blos. Het diende als kapel voor een Orde van Malta commandantschap, zoals blijkt uit het fundament kruis nog zichtbaar in het koor. De architectuur combineert originele romaanse elementen, zoals een plat bed en een gewelfd schip in een wieg, met posterior toevoegingen zoals een doopkapel bedekt met lauze en een lage kant.

Het monument onderscheidt zich door zijn vierkante klokkentoren die door een koepel wordt overweldigd, waaraan een driehoekige uitbreiding met twee baaien in volle hanger werd toegevoegd. Binnen, een gepantserde begrafenisliter omlijst het koor, en een Renaissance-stijl pietà is een van zijn artistieke schatten. De kerk, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 1961, is onafscheidelijk van het middeleeuwse dorp Saint-Jory-las-Bloux, waarvan de site .

De stad, doorkruist door het eiland en gekenmerkt door een karstreliëf, was historisch verbonden met de aartspriester van Thiviers uit de 12e eeuw. De economie was gebaseerd op landbouw, truffel, en eens de wijnstok, in een landschap van kalksteen plateaus en bronnen. De kerk, een spiritueel en sociaal centrum, weerspiegelt deze landelijke en ridderlijke geschiedenis, tussen Tempelerfgoed en parochieleven.

In de 20e eeuw was Saint-Jory-las-Bloux het toneel van tragische gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog, met de dood van guerrilla's in 1944. Vandaag de dag blijft het gebouw een symbool van het religieuze en architectonische erfgoed van de Dordogne, geïntegreerd in een dorp geclassificeerd om zijn harmonie tussen kasteel, kerk en omliggende landschappen.

Externe links