Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jacques-de-Villegoudou de Castres, gelegen in de Tarn in Occitanie, is ontstaan in een voormalig religieus ziekenhuis voor pelgrims van Santiago de Compostela en voor de gelovigen die komen om de relieken van Sint Vincent de Zaragoza te vereren, aanwezig in Castres sinds 855. Gebouwd in de late 14e eeuw, het vervangen van een middeleeuws asiel op de linkeroever van de Agout. De naam roept dit ziekenhuis op in verband met de ontvangst van reizigers en patiënten.

In de 16e eeuw leed de kerk onder de verwoestingen van de godsdienstoorlogen. In 1567 of 1568, volgens de bronnen, werd het vernietigd in opdracht van de prins van Condé of van Henri II van Rohan, Hugenoten hoofden, om materialen te leveren aan de muren van Castres. Alleen de klokkentoren, gewelfd met een gesneden sleutel, ontsnapt aan sloop. Het gebouw werd herbouwd tussen 1603 en 1626, en herbouwd in de 18e eeuw, met barokke elementen zoals een koor versierd met knikkers en stucwerk.

Binnen in de kerk, gekenmerkt door sterrenkluizen en ionische zuilen in rood marmer, herbergt een opmerkelijk artistiek erfgoed: vijf schilderijen van Charles-Joseph Natoire (1760) die het leven van Sint Jacques illustreren, werken van Joseph-Charles Valette of Le Sueur, en een moderne fresco van Nicolas Greschny. Het 17e-eeuwse orgel, oorspronkelijk uit Toulouse, en schilderijen van de Saix Chartreuse (vernietigd bij de revolutie) completeren dit ensemble. Tijdens de Revolutie diende de kerk als reserve voor salpeter.

Gerangschikt een historisch monument in 1955, de kerk omvat in haar bescherming een huis in aangrenzende houten panelen, getuige van middeleeuwse civiele architectuur. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze en politieke omwentelingen van Castres, tussen middeleeuwse bedevaarten, protestants-katholieke conflicten en artistiek erfgoed van de Verlichting.

Externe links