Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Jacques-le-Majeur de Montrouge, gelegen in de Hauts-de-Seine in Île-de-France, is een religieus gebouw gebouwd tussen 1934 en 1940 door architect Éric Bagge, in het kader van de gebouwen van de kardinaal. Dit project, dat in 1931 werd geïnitieerd door kardinaal Verdier, had tot doel katholieke ereplaatsen in de regio Parijs te moderniseren. De versterkte betonnen structuur, geïnspireerd door de innovaties van Eugene Freyssinet en de kerk van Notre-Dame du Raincy, was voor die tijd een pionier. De oorlog onderbrak het werk en liet de kerk onvoltooid, inclusief de klokkentoren nooit gebouwd. Het interieur, tussen 1947 en 1949 gecreëerd door een collectief van kunstenaars (André Auclair, Robert Lesbounit, Jean Leduc, Ipusteguy, enz.), omvat monumentale fresco's die het leven van de heilige Jacques illustreren, in opdracht van het Secretariaat voor Schone Kunsten.

De kerk vervangt verschillende vroegere gebouwen, die voor het eerst genoemd werden in de 13e eeuw. Het werd meerdere malen herbouwd (1533 onder François I, 1700, toen 1823-1828 door Simon Vallot), het werd afgebroken in het begin van de 20e eeuw om stedelijke redenen. Ondanks de wet van 1905 over de scheiding van kerken en de staat blijft het huidige gebouw eigendom van de gemeente Montrouge, dankzij een overeenkomst met het bisdom. Gerangschikt een historisch monument in 2006, de kerk onderging een grote restauratie tussen 2013 en 2016 (begroting van 8 miljoen euro) om de carbonatie van beton te behandelen. Het huisvest nu hedendaags liturgische meubels, waaronder een messing altaar en gouden bladeren ontworpen door Jean-Jacques Bris (2016), met een relikwie van Saint James.

De kerk van Sint Jakobus de Majueur is een van de drie plaatsen van aanbidding van de parochie van Saint Josephine-Bakhita van Montrouge, geïntegreerd in het bisdom Nanterre. Als pelgrimsplaats voor de gelovigen die niet in staat zijn om Compostela te bezoeken (sinds 1885), behoudt zij een belangrijke geestelijke en erfgoedrol. De geschiedenis weerspiegelt de architectonische, stedelijke en religieuze evoluties van de Parijse voorsteden, van de middeleeuwen tot de hedendaagse tijd. Opeenvolgende priesters, zoals Abbé Louis de Boissieu (1927-1951), markeerden zijn ontwikkeling, vooral tijdens zijn inwijding in 1937.

Externe links