Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Jacques-le-Majeur-et-Saint-Ignace kerk van Arie-sur-la-Lys, gebouwd tussen 1682 en 1688, is een late barokke uitvoering door de Jezuïeten. Zijn project, gefinancierd door de legaten van de familie Caverel, maakt deel uit van het project van de in 1612 opgerichte Collège Sainte-Marie. De oorspronkelijke plannen van frater Jean Du Blocq, gewijzigd door frater Jean Bégrand, weerspiegelen de liturgische principes van de Raad van Trent, met een uitgebreid enkel schip van een cirkel apsis. Het dubbele woord, Saint-Jacques-le-Majueur en Saint-Ignace-de-Loyola, eert donoren.

De Jezuïeten verlieten de kerk, die tijdens de Revolutie een vergaderruimte werd van de Vrienden van de Grondwet, onder leiding van Lazarus Carnot. Gevandaliseerd (verspreid meubilair, gebroken glas in lood), werd het vervolgens omgezet in een militair depot (1795-1837) voordat het in 1846 weer werd vereerd. Een grote restauratie in 1853, geleid door de priesters van Saint-Bertin, hervestigde altaren, kraampjes en preekstoel, terwijl 14 18e-eeuwse gouden houten panelen, gered van de hoogten van de collegiale Saint-Pierre na 1944, vond toevlucht daar.

In 1942 werd een historisch monument geklasseerd, de kerk wordt gekenmerkt door zijn 33 meter lange gevel, zonder klokkentoren, en het interieur gekenmerkt door een symbolisch Latijns kruis. De crypte, oorspronkelijk bedoeld voor Jezuïeten begrafenissen, herinnert aan zijn eerste roeping. Tegenwoordig bewaart het barokke beelden van de apostelen en Ignatius van Loyola, waarvan de oorsprong geheimzinnig blijft. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze en politieke omwentelingen van Frankrijk, van de Ancien Régime tot de concordaat herstel.

De architectonische bronnen onderstrepen haar lidmaatschap in het netwerk van Jezuïetenkerken in Zuid-Nederland, met stilistische invloeden gedeeld tussen Vlaanderen en Artois. In de archieven wordt gesproken over uitwisselingen met Rome om de plannen te valideren (1620), waaruit het strategische belang van dit project voor de Sociëteit van Jezus blijkt. De bomaanslagen in 1944, hoewel destructief voor de stad, deels gespaard het gebouw, waardoor de herontdekking van de gouden panelen in de jaren 1950.

Externe links