Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Jean-Baptiste de Belleville, gelegen in 139 rue de Belleville in het 19e arrondissement van Parijs, is een van de eerste neogotische kerken gebouwd in de hoofdstad. Gebouwd tussen 1854 en 1859 volgens de plannen van architect Jean-Baptiste Lassus, belichaamt het de uitkomst van zijn onderzoek naar middeleeuwse architectuur. Lassus, pionier van de restauratie van kathedralen (Notre-Dame, Sainte-Chapelle), past een stijl aan geïnspireerd door de grote kerken van de dertiende eeuw, waarin rationele structuur en lichtgevende poëzie worden gecombineerd. De kerk, voltooid door zijn leerling Casimir Truchy na zijn dood in 1857, werd geclassificeerd als een historisch monument in 2015.

De gevel, gewijd aan Johannes de Doper, illustreert zijn leven door middel van beelden van Aimé-Napoleon Perrey (doop van Christus, prediken, opstijgen). De glas-in-loodramen, ontworpen door Louis Steinheil uit de dozen van Steinheil en Henri Guérin (XX eeuw), combineren bijbelse accounts met symboliek. Het schip, ingestort met zijkapellen, huizen glazen ramen vertellen het Oude Testament, terwijl het koor, gerenoveerd in 2008, hoogtepunten een achthoekige doopster die de "achtste dag" van de Opstanding oproept.

De geschiedenis van de parochie dateert uit 1543, toen Belleville, toen een dorp, kreeg een kapel afhankelijk van Saint-Merri. Het werd een zelfstandige parochie in 1802 en werd opgenomen in Parijs in 1860. De kerk, eind van de Belleville funicular (1891-1924), werd ook gekenmerkt door tragische gebeurtenissen, zoals de agressie van twee priesters in 2013. Zijn orgels, getekend Cavaillé-Coll (1863) en Suret (1859), evenals zijn historische klokken (waaronder een barst in 2018), getuigen van zijn centrale rol in het lokale leven.

De fresco's van het transept, werken van Theodore Maillot (doop van Christus) en Auguste Leloir (Nativity), dialoog met de glas-in-lood ramen van de Passie en de Opstanding. De iconografie, geïnspireerd door middeleeuwse kathedralen, weerspiegelt de eruditie van Lassus, geprezen door Eugène Viollet-le-Duc voor zijn "oorspronkelijke karakter." De parochie, bediend door figuren als pastoor Charles Longbois (1833-1859), verwelkomde persoonlijkheden zoals Edith Piaf, gedoopt in de kerk, of schilder Georges Rouault.

De architectuur, met zijn twee torens van 57 meter en zijn schip van 68 meter, past in het Parijse landschap als eerbetoon aan Gotiek. Materialen (steen, glas, ijzer gesmeed door Pierre Boulanger) en technieken (glasplaatraam van Guérin) illustreren 19de eeuwse innovatie. De kerk, geheel met haar bijgebouwen, blijft een actieve plaats van eredienst, gekenmerkt door recente renovaties (LED-verlichting in 2015, naar elektrische normen in 2014).

Externe links