Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Mont-Saint-Jean, gebouwd in de 12e eeuw, is een historisch monument gelegen in de behuizing van een oud kasteel, op een heuvel van de gelijknamige gemeente Bourgogne-Franche-Comté. De romaanse architectuur onderscheidt zich door een rechthoekig portaal met monolithische tympanum, een gewelfd schip in een wieg, en zijwaarts bedekt met bakstenen bogen. Het bed bestaat uit een cul-de-vier koor geflankeerd door twee apsidiolen, terwijl een gewelfde crypte van ribbels, toegankelijk door een trap in het plein, strekt zich uit onder het koor en zuidelijke apsidiool. De toren van de klokkentoren, versierd met getweernde baaien en gesneden modillen, domineert het gebouw, waarvan sommige van de structuren (crypt, koor, absidiolen) dateert uit de oorspronkelijke castrale kapel.

Als parochiekerk in de 15e eeuw (gewijd in 1453) onderging het gebouw grote veranderingen tussen 1874 en 1879 onder impuls van de pastoor Simon: toevoeging van bakstenen gewelven, verdeling van de zuidkant (voormalige kapel Sainte-Pélagie), creatie van zijkapellen, en piercing van ramen om de openingen te standaardiseren. Grote restauratiewerken werden uitgevoerd in de 19e eeuw, waaronder de renovatie van de klokkentoren (1869), de bouw van een achthoekige pijl (1887), en interventies op het frame, cover, en crypte (1866 Het gebouw, ingeschreven in de historische monumenten in 1927, behoudt opmerkelijke middeleeuwse elementen, zoals de hellende kolommen van de klokkentoren of de gladde hoofdsteden van de crypte.

De crypte, het oudste deel, bestaat uit drie gewelfde galerijen en een halfronde apsis verlicht door dagen in het midden. Het communiceerde met de begraafplaats via een zijkapel met een hagioscoop (venster om het altaar van buiten te zien). De klokkentoren, toegankelijk via een wenteltrap, heeft zeldzame architectonische kenmerken, zoals kruiskoloms op het noordgezicht. De gesneden modillen, zichtbaar op de klokkentoren en apsiscornices, getuigen van het romaanse vakmanschap. De gebruikte materialen voor de bovenste delen, platte tegels en steen voor de deksels weerspiegelen lokale technieken en opeenvolgende aanpassingen.

De kerk illustreert de evolutie van een middeleeuwse plaats van aanbidding, die zich verplaatst van een kastelenkapel (XII eeuw) naar een parochiekerk die in de Renaissance is vergroot en vervolgens in de moderne tijd is gerenoveerd. De 19e en 20e eeuwse werkcampagnes, hoewel gedeeltelijk de structuur ervan transformeren, bewaarden belangrijke elementen zoals het schijnbare grondgestraft kader zichtbaar op de zolder. Vandaag, een gemeenschappelijk eigendom, het gebouw blijft een getuigenis van de religieuze en architectonische geschiedenis van Bourgondië, gekenmerkt door romaanse, gotische (gotische gewelven) en neoklassieke invloeden (restaurants van de negentiende eeuw).

Historische bronnen vermelden werken gedocumenteerd in 1866 (crypt), 1869 (clocher), 1873 (voûts en cover), en 1887 (pijl). De vernietiging van de oude sacristie en de herontwikkeling van binnenruimtes (zoals de verplaatsing van de zijdeur in de noordelijke absidiole) weerspiegelen de liturgische en esthetische behoeften van opeenvolgende periodes. De inscriptie in de Historische Monumenten in 1927 onderstreept zijn erfgoed waarde, gekoppeld aan zowel zijn anciënniteit als de rijkdom van zijn gesneden decoraties (modillonen, hoofdsteden).

Externe links