Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Jean-Baptiste kerk van Saint-Jean-le-Vieux, gelegen in het departement Isère in de regio Auvergne-Rhône-Alpes, is een van de oudste romaanse gebouwen in het gebied. Het werd in 1115 onder de naam Sancti Johannis super Domena genoemd en aan het einde van de 11e eeuw gehecht aan de clinisische priorij van Domène door Saint Hugues, bisschop van Grenoble. De Lombardische architectuur, zichtbaar aan de west gevel, en zijn zij Romaanse ramen getuigen van deze middeleeuwse tijdperk. De klokkentoren, het dak en de sacristie werden veranderd in de 19e eeuw, terwijl 18e eeuwse muurschilderingen, marmer nabootsend, nog steeds het koor sieren.

De kerk was een pelgrimsplaats in de 17e en 18e eeuw, bekend om zijn overblijfselen van Johannes de Doper en Johannes de Evangelist. Het pastorale bezoek van 1732 merkte zijn dardian cover in ruïnes, maar een bevredigende algemene conditie, met twee interne kapellen gewijd aan Saint Sebastian en het Heilige Kruis. Tijdens de Revolutie werd ze pas in 1877, het jaar van het herstel van de sacristie, tot priester benoemd. Het meubilair omvat een mysterieuze 17e-eeuwse gouden houten altaarstuk, versierd met lelie bloemen en torso kolommen, evenals een crypte die ooit toegankelijk was door een trap die nu wordt belemmerd.

De kerk is geclassificeerd als een historisch monument bij decreet van 8 juni 2004, en behoort tot de gemeente en maakt deel uit van de parochie van La Croix de Belledonne, in het bisdom Grenoble. Het rechthoekige plan, typisch voor Romaanse kunst, omvat een uniek schip, een hemicirculaire apse koor, en een westerse gevel versierd met Lombard bogen en gesneden patronen. De aanpassingen van de 19e eeuw, zoals de verhoging van de gevelwand of het dak van de klokkentoren, weerspiegelen de liturgische en structurele aanpassingen van het tijdperk.

De locatie, gelegen in het Belledonne-massief 30 km ten noordoosten van Grenoble, illustreert de middeleeuwse nederzetting van religieuze gebouwen in bergachtige gebieden. Zijn clinisische geschiedenis, zijn postrevolutionaire transformaties en zijn huidige pastorale rol maken het een belangrijke getuige van het religieuze erfgoed van Iserois, waarbij Romaanse erfgoed, barokke inrichting en hedendaagse gemeenschap functies worden gemengd.

Externe links