Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Jean-Baptiste kerk van Valencia, gelegen op het Sint-Janplein in de oude stad, ligt op het hoogste punt van de stad, een teken van zijn anciënniteit. Beschouwd als een van de eerste christelijke plaatsen van eredienst in Valentia (de oude naam van Valencia), wordt het voor het eerst genoemd in 1189 in de inventaris van het hoofdstuk van Valencia, hoewel de bouw ervan waarschijnlijk dateert uit de vroege Middeleeuwen. In 374 en 855 werden raden opgericht, waaruit het vroege religieuze belang ervan blijkt. De klokkentoren, gedeeltelijk gedateerd uit de twaalfde eeuw, en de romaanse hoofdsteden getuigen van deze middeleeuwse tijd.

In de 15e eeuw onderging de kerk, vervolgens gedegradeerd, restauratiewerkzaamheden. Het werd in 1567 verbrand door protestanten tijdens de godsdienstoorlogen en herbouwd in het begin van de 17e eeuw door bisschop Jean de Catelan. In 1720 werd een grote wederopbouw uitgevoerd, waaronder het verbod op begrafenissen in het gebouw en de verplaatsing van de aangrenzende begraafplaats. Een brand in 1785 beschadigde de klokkentoren, wiens jacquemart werd vervangen door een smeedijzeren campanile. De Revolutie veranderde de kerk in een militair pakhuis en gevangenis, voordat het werd heropend tot aanbidding in 1801.

Tussen 1840 en 1849 werd de kerk herbouwd volgens de plannen van architect H. Epailly, geïnspireerd op de architectuur van de St. Apollinaire kathedraal. De klokkentoren, gerenoveerd in 1861 door Auguste Chauffeur, neemt een neo-Romeinse stijl met elementen als geminieerde bessen en Lombard bands. In de 20e eeuw onderging de kerk restauraties na de schade van de Tweede Wereldoorlog (glasramen in 1944) en een vernietigingscampagne in 2005-2006. Vandaag de dag bewaart het overblijfselen van Saint Venant en opmerkelijke nieuwe hoofdsteden, zoals die van de slang vrouw.

De hoofdsteden van de ingang van de klokkentoren uit de Middeleeuwen illustreren bijbelse taferelen en symbolische motieven. Onder hen, Tobie's hoofdstad, het vangen van vis, vertegenwoordigt de episode van Tobie's boek, terwijl anderen tonen maskers spuwen uit bladeren of hybride dierlijke motieven. Deze elementen, evenals de architectonische overeenkomsten met de kathedraal van Saint-Apollinaire, onderstrepen de centrale rol van de kerk in de religieuze en artistieke geschiedenis van Valencia. Zijn inscriptie in historische monumenten in 1978 beschermt dit middeleeuwse en neo-Romeinse erfgoed.

De kerk van Johannes de Doper belichaamt bijna twee millennia van de Valentijnsgeschiedenis, gekenmerkt door vernietiging, wederopbouw en liturgische aanpassingen. Zijn klokkentoren, zichtbaar vanuit de stad, en zijn moderne glas-in-lood ramen (gemaakt in 1945 door Thomas en Balayn) herinneren aan zijn veerkracht. Vandaag de dag blijft het een actieve plaats van aanbidding, getuige van de architectonische en spirituele evolutie van Valencia, van de late oudheid tot de hedendaagse tijden.

Externe links