Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Marie-Vianney de la Buisserate, gelegen in het gelijknamige district van Saint-Martin-le-Vinoux (Isère), werd geboren uit een gemeenschapsinitiatief in de jaren 1950. In die tijd was de lokale kapel, als klein beschouwd, niet langer genoeg om de gelovigen te verwelkomen, gedwongen om de mis te vieren op geïmproviseerde plaatsen, zoals een spoorwegwagen. Onder impuls van pater Auguste Meyer financiert en neemt de bevolking actief deel aan de bouw van een nieuw gebouw, voltooid in 1958. Dit project belichaamt een collectieve wil voor moderniteit en eenvoud, die de aspiraties van een groeiende katholieke gemeenschap weerspiegelt.

Om zijn visie van een "eenvoudige, bescheiden en mooie" kerk te realiseren, pastoor Auguste Meyer omringd door avant-garde kunstenaars. De architect Jean Cognet, die student was en oorspronkelijk afkomstig was van Saint-Martin-le-Vinoux, ontwierp een gebouw volledig gemaakt van onbewerkt beton, dat zijn debuut markeerde in een carrière gewijd aan strengheid en zuiverheid. De schilder Élisabeth Meyer, aangesloten bij de Moly-Sabata workshop, ontwikkelt een ongekende techniek van "mural op beton," terwijl de meesterglasmaker Jacques Loire glas-in-lood in Boussois plaat tekent. Het liturgische meubilair, ontworpen door Cognet, is gemaakt door lokale ambachtslieden, waaronder Corréard en de broers Foglia. Dit artistieke ensemble illustreert de opleving van de naoorlogse heilige kunst, geïnspireerd door de Revue L-Art Sacré, waarbij innovatie en traditie worden gecombineerd.

Na tientallen jaren van activiteit werd de kerk in 2021 ontmanteld, na een besluit van de parochieraad om een einde te maken aan sekten en aanverwante activiteiten. Geconfronteerd met de dreiging van overgave, mobiliseert de lekenvereniging Vrienden van de kerk van de Buisserate, opgericht in 2022, om dit unieke architectonische en artistieke erfgoed te behouden. Het gebouw kreeg het label "Heritage in Isère" en werd geregistreerd bij de historische monumenten bij decreet van 22 december 2025, met erkenning van het historische en culturele belang. Ondanks deze bescherming blijft de kerk gesloten voor het publiek, wachtend op een duurzaam project voor haar toekomst.

Tegenwoordig symboliseert de Kerk van Sint-Jan-Marie Vianney zowel het erfgoed van een gelaste gemeenschap als de uitdagingen van het behoud van het moderne religieuze erfgoed. Zijn geschiedenis weerspiegelt de sociale en artistieke veranderingen in de naoorlogse periode, terwijl hij de kwestie van de omschakeling van afgedankte plaatsen van eredienst aan de orde stelt. Ruw beton, fresco's en glas in lood getuigen van een tijd waarin heilige kunst zichzelf opnieuw wilde uitvinden, tussen esthetische durf en lokale verankering.

Externe links