Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van San Marcellus (Saint-Marcel) van Aleria, waarschijnlijk gebouwd in de vierde of vijfde eeuw op de site van de eerste kathedraal van Corsica, werd meerdere malen vernietigd en herbouwd. Volgens de legende zou Ugo Colonna de Barbaresques in de negende eeuw hebben overgenomen. De Romeinse stenen van de oude stad, in de buurt, werden hergebruikt voor zijn fundamenten. Het huidige gebouw, dat voornamelijk in de 15e eeuw werd gebouwd, onderging grote veranderingen in de 17e en 20e eeuw, waaronder de toevoeging van een klokkentoren in 1886.

De voorgevel, gestructureerd in drie niveaus gescheiden door kroonlijsten en gekroond met een driehoekig pediment, wordt geritmd door platte pilasters. Het komt uit op een centraal schip, geflankeerd door twee nauwe zekerheden, gescheiden door arcades. Het koor, ondiep, wordt begrensd door een balustrade. Het geheel is bedekt met een piramidedak. De kerk, die in 1987 als Historisch Monument werd genoemd, herbergt een 17e-eeuws schilderij van Sint Marcel tussen twee martelaren, op zijn beurt geclassificeerd in 1989.

Gelegen in de oostelijke vlakte van Corsica, in de buurt van de oude overblijfselen van Aleria, deze kerk belichaamt de historische lagen van de regio: van de Griekse stad Alalia (VIde eeuw v.Chr.) tot de Romeinse kolonie, vervolgens tot middeleeuwse en moderne conflicten. Zijn religieuze rol stond centraal, vooral als bisschopszetel tot de 18e eeuw, voordat de bisschoppen in Cervione woonden. De herschikkingen van de 17e en 20e eeuw weerspiegelen achtereenvolgende aanpassingen die verband houden met de politieke en sociale omwentelingen van Corsica, waaronder de gebeurtenissen van Aleria in 1975, wat een nationalistisch keerpunt markeert.

De omliggende site, rijk aan archeologische overblijfselen (pre-Romeinse necropolis, kuuroorden van Santa Laurina, fort van Matra), benadrukt het strategische belang van Aleria, de voormalige Romeinse hoofdstad van het eiland. De kerk, door haar volharding en haar transformaties, getuigt van de veerkracht van een plaats van eredienst in het hart van een turbulente geschiedenis, tussen veroveringen, verlatenheid (door malaria), en agrarische renaissance in de 20e eeuw na de sanering van de vlakte door de Amerikanen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Externe links