Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Marcouf kerk van Saint-Marcouf, gelegen in de Manche in Normandië, vindt zijn oorsprong in de zesde eeuw met de oprichting van een klooster door Saint Marcouf, een van de eerste kloosters van het bisdom Coutances. Dit klooster, verwoest tijdens de Scandinavische invasies na 906, zag zijn monniken verbannen in Corbeny (Aisne) met de relikwieën van de heilige. Een Romaanse kerk werd vervolgens gebouwd op de site, met een preromanische crypte (circa 1050-1070) die het plan van de kloosterherinnering ooit waarin het lichaam van St. Marcouf zou overnemen.

Het huidige gebouw, herontworpen in de 13e, 15e en 18e eeuw, behoudt Romaanse elementen zoals het schip met verschillende modillen en een uitgebreide trechterkoor, die de uitdagingen van bouwers weerspiegelen om een reeds bestaand gecentreerd plan te verzoenen met een basilisch schip. De crypte, gewelfd in richels en ondersteund door acht kolommen met gestileerde Corinthische hoofdsteden, is gerelateerd aan die van de Triniteit van Caen en de kathedraal van Bayeux. Het huisvest begrafenissen, waaronder die van Marie-Anne-Françoise-Rose Le Berceur de Fontenay (1808), evenals een standbeeld van Sint Marcouf.

De toren van de klokkentoren, deels van de 11e eeuw, bevat een liggend in zijn westelijke gezicht, terwijl gotische pierces (XIIIe en 15e eeuw) veranderde de Romaanse baaien. Een 14e eeuwse Sint-Marcoeffontein grenst aan het kerkhof. Gerangschikt een historisch monument in 1906 voor zijn crypte en ingeschreven in 2007 voor de hele kerk, het herbergt ook een schilderij van Saint Dorothy (17de eeuw) geclassificeerd als een object. De geschiedenis combineert zo het klooster erfgoed, middeleeuwse transformaties en moderne erfgoedbeschermingen.

Externe links