Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint-Martin in Ammerschwihr, gelegen in de Bovenrijn, heeft zijn oorsprong in de tiende eeuw: er wordt in 977 een kapel genoemd in een donatie aan de abdij van Murbach. Het bestaan van een parochiekerk wordt al in 1149, maar de middeleeuwse evolutie blijft slecht bekend, als dit is de toevoeging van vier kapellen en twee altaren tussen de veertiende en zestiende eeuw. Het huidige gebouw, dat voornamelijk tussen 1563 en 1585 werd gereconstrueerd door het meesterwerk Claus Wigand, een laatgotische mix (geribde gewelven, plat bed) en Renaissance invloeden (Tuscan hoofdstukken, gronddeuren).

In de 18e eeuw werd de kerk, in slechte staat beoordeeld in 1736 en 1761, in 1769 gerestaureerd door de stad na een juridisch conflict met de decimators. De klokkentoren, herontworpen in 1778, verloor zijn middeleeuwse torens ten gunste van uitgebreide openingen. In de 20e eeuw verplaatsten grote werken (1908-1912) de klokkentoren westwaarts, breidden het schip uit en voegden een neogotisch portaal toe, gebeeldhouwd door Pierre Heusch. De middeleeuwse crypte, gevuld in 1936, en de kraampjes van het koor (1809) completeren zijn architectonische geschiedenis.

In 1946 werd een historisch monument geregisseerd, de kerk droeg de sporen van zijn meerdere reconstructies: het wapenschild van de stadsheren (Ribeupierre, Lupfen, Schwendi) sierde de sleutels van de kluis, terwijl de historische financiering gedeeltelijk afkomstig was van de opbrengst van de bedevaart van de drie Epi's. De schade van 1945 vereiste een dringend herstel, waarbij deze getuige van de Elzasische stijlen bewaard bleef, van de Middeleeuwen tot de hedendaagse tijd.

De architectuur laat een contrast zien tussen het schijnbaar stenen koor (15e-XVIe eeuw) en de nave crepie, dat de opeenvolgende bouwcampagnes weerspiegelt. De zeshoekige toren met schroeven, gewelven met verschillende aderen en zijkapellen illustreren de overgang tussen flamboyant gotiek en renaissance. De huidige neogotische klokkentoren vervangt een middeleeuwse toren met drie netwerken van ramen in de pastoriemuur.

De kerk speelt een centrale rol in het leven van Ammerschwihr, Elzas wijndorp. In de 16e eeuw mobiliseerde de wederopbouw lokale hulpbronnen (gemeente, Hohlandsbergseigneury, Feldbach klooster) en ambachtslieden als Claus Wigand. De conflicten voor zijn onderhoud, zoals die tussen de stad en de decimators in 1775, onderstrepen zijn gemeenschapsbelang. Vandaag de dag blijft het een plaats van aanbidding en een erfgoed monument van het Grote Oosten.

Externe links