Bouwperiode XVIe–XVIIIe siècles (≈ 1850)
Progressieve opbouw van de kerk gedurende drie eeuwen.
6 décembre 1984
Indeling en registratie
Indeling en registratie 6 décembre 1984 (≈ 1984)
Bescherming van lambrisering en bouw op bestelling.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gemuurde gewelven en plafonds met decoratie (Box AO 167): indeling bij decreet van 6 december 1984; Kerk met uitzondering van delen (zaak AO 167): inschrijving bij beschikking van 6 december 1984
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen zonder vermelding van sponsors of architecten.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Martin de Rieux-en-Cambrésis is een religieus gebouw gebouwd tussen de 16e en 18e eeuw, gelegen in de gemeente Rieux-en-Cambrésis, in het departement Nord (Hauts-de-France). Dit monument, dat sinds 1984 als historische monumenten is geclassificeerd, onderscheidt zich door zijn beschermde architectonische elementen, waaronder zijn bogen en glazen plafonds versierd met decoraties. Het gebouw behoort tot de gemeente en blijft een bewijs van de stilistische en artistieke evolutie van deze periode in de noordelijke regio.
De bescherming van de kerk, die in werking treedt bij beschikking van 6 december 1984, omvat zowel gerubriceerde delen (zoals gedecoreerde panelen) als het gehele gebouw, met uitzondering van deze elementen. Hoewel de bronnen het huidige gebruik (bezoeken, verhuur, aanbidding) niet specificeren, wijst de status ervan als gemeenschappelijk eigendom op een centrale rol in het lokale leven, zowel in termen van erfgoed als gemeenschap. De locatie, gespecificeerd als "bevredigend" in de databases, maakt het mogelijk om het gebouw te identificeren op het geschatte adres van 8 Street of the Church, bevestiging van de verankering ervan in de historische stedelijke structuur van Rieux-en-Cambrésis.
De bouwperioden van drie eeuwen (XVIe, XVIIe, XVIIIe) weerspiegelen opeenvolgende aanpassingen en toevoegingen, typisch voor landelijke of semi-plattelandskerken in Noord-Frankrijk. Deze gebouwen dienden vaak als verzamelplaats, gebed en identiteitsmarkering voor de bewoners, in een regio die destijds gekenmerkt werd door een toenemende landbouweconomie en handel. Het ontbreken van vermelding van specifieke sponsors of architecten in de bronnen beperkt de kennis van de actoren bij de bouw ervan, maar de rangschikking onderstreept het belang van regionaal erfgoed.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen