Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Maurice kerk van Besançon, gewijd aan Saint Maurice, vindt zijn oorsprong in de zesde eeuw, met een fundering ten onrechte of niet toegeschreven aan bisschop Sylvestre. Het gebouw, verwoest en herbouwd meerdere malen (VII, VIII, X eeuwen), onderging een grote transformatie in de 16e eeuw onder de impuls van Nicole Bonvalot en Nicolas Lulier, alvorens te worden geschoren om plaats te geven aan de huidige kerk.

Het huidige Jezuïetengebouw werd in het begin van de achttiende eeuw opgericht na de sloop van het middeleeuwse koor in 1704. De eerste steen werd gelegd op 17 oktober 1704 en de werken werden voltooid in 1714, met een gevel voltooid in 1723. Tijdens de revolutie werd de kerk afgedankt, haar meubels verkocht op veiling in 1794, en het gebouw zelf vervreemd in 1798 voordat het werd gekocht in 1802 door particulieren, waaronder twee priesters.

In de 13e eeuw werd Saint-Maurice een van de acht intermurale parochies van Besançon. In 1518 kreeg ze vijf priesters. De parochie werd afgeschaft in 1791, en de kerk, getransformeerd in een nationaal goed, was weinig immuun voor vernietiging.

Een belangrijke aflevering van de 17e eeuw koppelde de kerk aan de contrareformatie: een kruis, vermoedelijk gered van de protestanten van Porrentruy, werd daar op Palmzondag tentoongesteld. Dit symbool van het katholieke verzet illustreert de geestelijke en politieke rol van Saint-Maurice in het Besançon d'Ancien Régime.

Gerangschikt een historisch monument op 13 januari 1938, de kerk vandaag belichaamt het barokke erfgoed van Franche-Comte. De klokkentoren, gelegen aan de achterkant van het koor (een bijzonderheid), en zijn stands getuigen van architectonische innovaties van de achttiende eeuw, terwijl de gevel, voltooid laat, kroont een eeuw van wederopbouw.

Externe links