Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Basiliek Saint-Nazaire-et-Saint-Celse de Carcassonne, gelegen in de middeleeuwse stad, is een oude kathedraal gebouwd tussen de 9e en 14e eeuw, hoewel de oudste delen dateren uit de 12e eeuw. Opgedragen aan de Heiligen Nazaire en Celsus, gemarteld onder Nero, kan de stichting dateren uit de zesde eeuw onder Theodoric de Grote, koning van de Ostrogoths, hoewel de eerste authentieke vermelding dateert van 925, onder bisschop Gimer. Het oorspronkelijke romaanse gebouw, gezegend door Paus Urbanus II in 1096, werd uitgebreid onder de Trencavel, burggraaf van Carcassonne, met een drie-schip schip en karakteristieke hoofdsteden.

In de 13e eeuw, na de schade van het beleg van 1209 tijdens de kruistocht van Albigois, werd de kathedraal gerestaureerd en vergroot in een stralende gotische stijl. Tussen 1269 en 1330 werden onder impuls van de bisschoppen Bernard de Capendu en Pierre de Roquefort het koor en de transept herbouwd, met glas-in-lood en beelden geïnspireerd door de Sainte-Chapelle van Parijs. De rozen van de gevels en de zijkapellen, zoals die van Pierre Rodier (1321), illustreren deze stilistische overgang. De kathedraal verloor zijn status in 1801 aan de kerk van St Michael, maar werd verheven tot de rang van kleine basiliek in 1898.

De 19e-eeuwse restauraties, geleid door Eugène Viollet-le-Duc, veranderden de buitenkant met behoud van het interieur, waar naast romaanse en gotische elementen. De vensters van de 13e en 14e eeuw, zoals die van de Boom van Jesse of van het Lijden van Christus, behoren tot de mooiste van Zuid-Frankrijk. De basiliek, genoemd als een historisch monument in 1840, behoudt ook een historisch orgel, gerestaureerd in de 20e eeuw. Tegenwoordig domineert het de stad, getuige de religieuze en politieke omwentelingen van de middeleeuwse Occitanie.

Het leven rond de kathedraal werd geritmd door het hoofdstuk van de canons, afgeschaft in 1790, en door ceremonies zoals de feesten van de heiligen Nazaire en Celsus. De geschilderde decoraties van de abide, herontdekt door Viollet-le-Duc, en het wapenschild van de bisschoppen (Pierre de Rochefort, Pierre Rodier) herinneren aan zijn centrale rol. Het klooster en de capitulaire gebouwen, gesloopt in 1792, links ruimte voor een openluchttheater. De nieuwste restauraties (2018.

Externe links