Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Nonna de Penmarc'h kerk, gelegen in de Finistère in Bretagne, is een katholiek religieus gebouw gebouwd tussen de late 15e en 16e eeuw. Het vervangt een primitieve kerk en belichaamt de hoogte van de lokale haven, zoals blijkt uit zijn imposante afmetingen (50 m lang, 25 m breed) en zijn flamboyante gotische stijl. De architectuur, gekenmerkt door een westelijke toren en een plat bed, is geïnspireerd op grote Cornouailla kapellen zoals Quimper. De aanwezigheid van 4 boten binnen en 14 buiten biedt een zeldzame getuigenis van de evolutie van de Bretonse scheepsbouw tussen 1450 en 1550.

De bouw lijkt rond 1508, zoals aangegeven door een inscriptie op de zuidelijke veranda, al zijn er aanwijzingen dat het koor zou kunnen dateren uit de laatste decennia van de 15e eeuw. De site, waarschijnlijk gefinancierd door de maritieme welvaart van de decaan van Cap Caval, werd snel uitgevoerd van oost naar west. Het hoofdvenster, gedateerd rond 1510, draagt de wapens van Anne de Bretagne en die van de Barons du Pont, wat hun betrokkenheid bij de financiering suggereert. Maar de achteruitgang van de haven in het midden van de 16e eeuw onderbrak het werk, waardoor de toren onvoltooid.

In 1789 werd een nieuwe sacristie toegevoegd aan het zuidwesten, in 1793 werden de koninklijke symbolen van het glas-in-lood tijdens de revolutie gewist. Bliksem vernietigde de centrale klokkentoren in 1818, herbouwd in 1824. De kerk werd in 1862 geregisseerd door een historisch monument en profiteerde van grote restauraties tussen 1893 en 1895.

Het interieur, zonder transept, heeft een vijf-spanige schip en een vlakke kant koor, gescheiden door een aartsdiafragme. De steunpunten wisselen af tussen kolommen en achthoekige palen, terwijl de gebogen gewelven en gemalen zandstenen een impressie van grandeur creëren. Onder de opmerkelijke elementen zijn een 17e-eeuwse bentier versierd met bekers van eikels (symbolen van de familie Le Coguen, lokale kleurstof) en een reeks consoles voor een nu gedeeltelijk uitgestorven beeld. De glas-in-loodramen, hoewel gedeeltelijk vernietigd, behouden fragmenten van een cyclus van het leven van Christus toegeschreven aan de Quimperois workshops van de vroege zestiende eeuw.

De westelijke toren, een meesterwerk van de flamboyante gotiek, is rechtstreeks geïnspireerd op de Quimperiaanse modellen zoals de kathedraal of de kapel van Tronoën. De uitlopers, versierd met niche's met gesuperponeerde dais, en de zuidelijke secundaire veranda, gedateerd 1508-1509, illustreren de knowhow van lokale werkplaatsen. De veranda, gewelfd met klimop kernkoppen, draagt een fundering inscriptie en vis sculpturen, herinnerend aan de haven activiteit. Buiten wisselen de zijliften af met blinde muren en passerende dakramen, terwijl de uitlopers, bekroond met pinakels of in een gebouw, een maritieme decoratie dragen (vissers, Bretonse carves).

De Sint-Nonnakerk behoort tot de eerste Franse historische monumenten in 1862 en blijft een symbool van de maritieme gouden eeuw van Penmarc'h. De opeenvolgende restauraties (XIX-21 eeuwen) behouden zijn uitzonderlijke karakter, het mengen van religieuze, defensieve (fortificatie in 1595) en gedenkteken functies. Vandaag de dag is het het historische hart van het dorp, begrensd door Edmond Michelet Street en de Penhors Road, en blijft trekken zijn unieke gesneden erfgoed en opmerkelijke akoestiek, gemarkeerd door de twee klokken gesmolten in 1949.

Externe links