Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Ouen de Caen vond zijn oorsprong in de 11e eeuw, toen de relikwieën van Saint Ouen de Rouen werden vertaald naar Rots rond 1070. Een handvest van 1077 vermeldt zijn beschermheilige toevertrouwd aan de abdij aan de Mannen, hoewel het dan slechts een kapeltak is. Pas in 1494 verscheen de parochie van Saint-Ouen officieel in de archieven van het bisdom Bayeux, als de meest bescheiden van de Keniaanse parochies.

In de 18e eeuw werd de parochie samengevoegd met die van Saint-Étienne in 1791 en verloor haar parochiestatus voordat ze in 1803 werd heroverd dankzij een petitie van de inwoners van Villers. De kerk, gebouwd op moerasrijke bodems, lijdt aan terugkerende structurele problemen: scheuren en instortingen van de structuur leidde tot de sluiting ervan voor het publiek in december 2022. Het huisvestte ooit de Broederschap van Tanners en de begraafplaats, gesloten in 1884 voor kleinheid.

Op architectonisch niveau onderscheidt de kerk zich door haar 17e-eeuwse retables, geclassificeerd als historische monumenten. Hoewel zijn inscriptie als historisch monument dateert uit 1928, illustreert zijn huidige kwetsbaarheid de uitdagingen van het behoud van middeleeuwse gebouwen in stedelijke gebieden. Zijn geschiedenis weerspiegelt ook de parochie- en sociale evoluties van Caen, van de middeleeuwen tot de hedendaagse tijd.

Externe links