Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Pancrace kerk van Ray-sur-Saône, gebouwd in de 13e eeuw, presenteert een Latijns kruisplan en een plat bed beïnvloed door de Cisterciënzer architectuur. Het koor, met zijn gewelfde baaien van kernkoppen en zijn gebroken wieg, dateert uit deze periode, terwijl de zijkapellen (seigneurial in het noorden, kanonnen in het zuiden) werden toegevoegd na 1341, toen Guy de Ray een hoofdstuk van zes canons stichtte. Deze kapellen, bedekt met gewelven op kruis van kernkoppen, huisvesten nog steeds de kelders van de Ray en Marmier families, evenals die van de kanonnen.

In de 16e eeuw werd het schip herbouwd zoals blijkt uit de gegraveerde data (1550 op een doubleau, 1562 op een niche, 1585 op een bentier). Zijn drie spanten, gewelfd met kernkoppen en gescheiden door gebroken dubbelen, hebben waarschijnlijk een oudere structuur vervangen. In 1768 werd de klokkentoren geheel herbouwd door architect Pierre Girard en ondernemer Michel Morton. De kap in polychrome tegels ("zwart, geel, groen en rood") gerangschikt "in streng van heide" is een opmerkelijk kenmerk, evenals het keizerlijke dak.

Het meubilair van de kerk, met name rijk, omvat een Graf en een 18e-eeuwse altaartafel versierd met het wapenschild van de familie Marmier, identiek aan dat van het plaatselijke kasteel. De begraafplaats kruis gelegen ten zuiden van de klokkentoren, daterend uit het begin van de zeventiende eeuw, maakt dit erfgoed complex. De kerk heeft in 2014 een historisch monument met zijn kruis, in de 19e en 20e eeuw restauraties ondergaan, waaronder de reparatie van het dak in 1861, de toevoeging van een glas-in-lood raam in 1868, en de ontwikkeling van de omgeving in 1994.

Het gebouw illustreert zo bijna vijf eeuwen van architectonische en religieuze geschiedenis, van zijn middeleeuwse oorsprong tot zijn moderne transformaties. Zijn late inscriptie (2014) onderstreept de waarde van deze samengestelde getuigenis, waar seigneuriële, canonialistische en community invloeden worden gemengd. Bronnen vermelden ook een eerdere kerk al in de 11e eeuw, hoewel het huidige gebouw geen zichtbare sporen behoudt.

Architectureel onderscheidt de kerk zich door zijn materialen (gedeeltelijk gecoate kalksteentegels, kalksteenplaten op de grond) en zijn platte tegels. De toren-clocher, hors-oeuvre en voorafgegaan door een stenen trapkoepel, contrasteert met de soberheid van de onderkant en het koor. De uitlopers van de hoek, het koor herampte baaien en de gewelven van de zijkapellen getuigen van opeenvolgende bouwcampagnes, terwijl de asymmetrische sacristie latere toevoegingen weerspiegelt.

Externe links