Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre-aux-Liens d'Étais-la-Sauvin, gelegen in de Yonne (Burgundy-Franche-Comté), is de vrucht van drie verschillende architectonische periodes: de 12e eeuw (primitieve Romaanse kerk), de 14e De kapel van de begraafplaats, een 12e-eeuwse vesting gewijd aan Saint-Pierre-de-Moustier-le-Vieil, getuigt van de Romaanse oorsprong van de site, gekoppeld aan de abdij van Saint-Pierre-en-Vallée in Auxerre. Deze eerste kerk, gedeeltelijk verwoest in de 19e eeuw, blijft vandaag de dag slechts door de kapel en architectonische sporen zoals de volledige boog van de poort.

De tweede kerk, gebouwd tussen de 14e en 15e eeuw op de plaats van de huidige Sint-Jozefkapel, was gewijd aan Petrus-es-Liens en was afhankelijk van de aartspriester van Puisaye (diocees van Auxerre). De vernietiging rond 1562 was gekoppeld aan religieuze conflicten, toen Calvinistische troepen verdreven uit Bourges Etais la Sauvin bezetten. Opgravingen in 1950, uitgevoerd door Abbé Jean Provot, onthulden overblijfselen van deze middeleeuwse kerk, waaronder hoofdsteden en begraven materialen in de buurt van het zuidelijke transept. De nabijheid van de St. Stephen's kathedraal in Auxerre, voltooid in de 14e eeuw, suggereert een geschoold personeel beschikbaar voor lokale kerken.

De huidige kerk, voltooid in 1539 (gedateerd op de klokkentoren balustrade), werd gebouwd onder het episcopaat van de bisschoppen Franciscus van Dinteville I en II. De laat flamboyante gotische stijl (1535 De klokkentoren, 31 meter hoog, herbergt twee historische klokken: Marie Philippe (1841) en Jeanne Huberte (1861). Binnen, gemarkeerd door een schip met drie schepen en zijkapellen, behoudt sporen van de oude kerken, zoals de zuidelijke muur van het schip van de tweede kerk.

De glas-in-loodramen, gerestaureerd in 1938, illustreren bijbelse scènes en heilige figuren, waaronder een glas-in-lood raam uit 1877 ondertekend door Louis-Victor Gesta die de heilige Petrus vertegenwoordigt geleverd door een engel. De liturgische meubels, zoals het Pink Stone Baptisterium (1955), gesneden door Edgar Delvaux of het 18e eeuwse altaarstuk, weerspiegelen eeuwen van toewijding. Pater John Provot (1909.

De buitenste zonnewijzer (1686) en Passion instrumenten gesneden op een post-revolutionair kruis markeren het symbolische erfgoed van het gebouw. De lokale steengroeven (Chevigny, Lainsecq) zorgden voor de stenen van de bestrating en structuur, terwijl de altaren, vernietigd tijdens de revolutie, werden herbouwd in 1938. Vandaag de dag blijft de kerk, gehecht aan de parochie Saint-Pierre Saint-Paul de Puisaye-Forterre, een actieve plaats van aanbidding en een getuigenis van de architectonische en religieuze evoluties van de regio.

Externe links