Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre de Bar-sur-Aube, gelegen in het departement Aube in de regio Grand Est, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong voornamelijk uit de 12e eeuw, met belangrijke toevoegingen in de 16e eeuw. Opgericht door Nocher en zijn vrouw Adelaide, werd het gehecht aan het Saint-Maclou hoofdstuk van Bar-sur-Aube in 1378. De architectuur combineert middeleeuwse elementen, zoals de kluizen van de apse herbouwd in de 19e eeuw, en Renaissance kapellen. Het monument is vooral bekend om zijn hallo, een houten veranda die zowel diende als een schuilplaats voor beurzen als een begraafplaats, zoals blijkt uit parochiegegevens.

De kerkklokkentoren leed op 24 mei 1706, toen de bliksem hem trof, de zeven klokken vernietigde en de structuur ernstig beschadigde. Geplaatst onder de eerste Franse historische monumenten sinds 1840, herbergt de kerk een opmerkelijk erfgoed: een orgel uit de abdij van Remiremont, een werk van de factoren Nicolas Dupont, Jean-François Vautrin en Antoine François Brice Didelot, later herbouwd door Lété, evenals een meesteraltaar in bruin en wit marmer uit de abdij van Clairvaux. Begrafenis platen, daterend uit de 15e en 16e eeuw, getuigen van zijn centrale rol in de lokale gemeenschap en het religieuze leven.

De kapel Saint-Michel, genoemd in archieven van 1609 voor eigen inkomen, illustreert het economische belang van het gebouw. De registers en architectonische elementen, zoals de 16e eeuwse kapellen, benadrukken de evolutie door de eeuwen heen. Vandaag de dag eigendom van de gemeente, de Sint-Pieterskerk blijft een symbool van het religieuze en historische erfgoed van de dageraad, open voor bezoek en bewaard om zijn culturele en architectonische waarde.

Externe links