Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Sint Petruskerk van Frohen-le-Petit à Frohen-sur-Authie dans la Somme

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Art gothique tardif

Sint Petruskerk van Frohen-le-Petit

    302 D128 
    80370 Frohen-sur-Authie
Eigendom van de gemeente
Église Saint-Pierre de Frohen-le-Petit
Église Saint-Pierre de Frohen-le-Petit
Crédit photo : Pline - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
XVIe siècle
Bouw van het koor
1699
Overlijden van Abbé Dubos
XVIIIe siècle
Bouwschip en gevel
19 février 1926
Koorbescherming
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Koor: inschrijving bij decreet van 19 februari 1926

Kerncijfers

François Marie Perrot de Fercourt - Heer van Frohen Peter valt in de kerk.
Marie-Antoinette Eléonore de Créquy-Canaples - Echtgenote van de Heer Tombe steen bewaard.
Abbé Dubos - Parochiepriester 48 dienstjaren, overleden in 1699.
Saint Fursy - Status geclassificeerd Werk van de zestiende eeuw.

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pierre de Frohen-le-Petit is een katholieke kerk in het gehucht Frohen-le-Petit, in de gemeente Frohen-sur-Authie, in het departement Somme (Hauts-de-France). Het wordt gekenmerkt door een architectuur die twee tijdperken combineert: het koor, gebouwd in de 16e eeuw, en het schip en de gevel, opgericht in de 18e eeuw. Zijn koor, hoger dan het schip, is sinds 1926 beschermd als historische monumenten, terwijl zijn portaal een neo-klassieke stijl heeft.

Binnen bevindt zich een 16e-eeuws standbeeld van St. Fursy, geclassificeerd als historisch object. Ook waren er verschillende grafstenen aanwezig, waaronder die van François Marie Perrot de Fercourt, plaatselijke seigneur, zijn vrouw Marie-Antoinette Eléonore de Créquy-Canaples en Abbé Dubos, parochiepriester gedurende 48 jaar tot zijn dood in 1699. Deze elementen tonen het historische en sociale belang van de kerk in de regio.

De zeshoekige klokkentoren, bedekt met leien, kijkt uit op het dak van het schip, wat een architectonische singulariteit toevoegt aan dit monument. De kerk illustreert aldus de evolutie van religieuze stijlen en praktijken tussen de 16e en 18e eeuw, terwijl ze tastbare sporen van haar verleden behoudt, zoals de graven van nobele families en leden van de plaatselijke geestelijkheid.

Externe links