Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Pierre de Pierrevert kerk, gelegen in de Alpes-de-Haute-Provence, is een middeleeuws religieus gebouw. Gebouwd rond het midden van de 12e eeuw, was het aanvankelijk beperkt tot een kleine kapel gewijd aan de rozenkrans. De Romaanse architectuur, typisch voor de periode, weerspiegelt de bouwtechnieken van de periode in deze Provençaalse regio. De lokale bevolking boom vervolgens gemotiveerd opeenvolgende uitbreidingen, gekenmerkt door eeuwen van afwijking.

Door de eeuwen heen is de kerk uitgegroeid tot de behoeften van een groeiende bevolking. Een groot schip werd toegevoegd na de 12e eeuw, gevolgd door een derde schip gewijd aan Saint-Roch. Deze toevoegingen, gemaakt op verschillende momenten, hebben het gebouw zijn heteroclite karakter gegeven, het mengen van verschillende architectonische elementen. Het huidige 16e-eeuwse portaal komt van een andere gesloopte kerk en werd in 1704 geïnstalleerd om de gevel te verfraaien.

De klokkentoren, een belangrijk element van het landschap van Pierrevert, bestaat uit vier arcades die door een pijl worden overreden. Het herbergt een grote bel, opgericht in 1810, met religieuze en gemeenschapsactiviteit in het begin van de 19e eeuw. De zuidelijke gevel, versierd met een drielobbige pediment en een smeedijzeren kruis, illustreert ook de stilistische originaliteit van het gebouw. De kerk wordt in 1937 gedeeltelijk als historische monumenten (voor het portaal) beschouwd en blijft een symbool van het lokale erfgoed.

De registratie van het Historische Monumentenportaal, in opdracht van 27 oktober 1937, onderstreept zijn erfgoedwaarde. Dit portaal, dat afkomstig is van een andere plaats van aanbidding die nu weg is, belichaamt het hergebruik van architectonische elementen, een gangbare praktijk in de geschiedenis van religieuze gebouwen. De Sint-Pieterskerk, eigendom van de gemeente, blijft een centrale rol spelen in het leven van Pierrevert, zowel geestelijk als cultureel.

Externe links