Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van St. Peter van Ploudiry, gelegen in de Finistère, presenteert een drie schepen Latijns kruisplan, met een zuidelijke veranda gedateerd 1665 en een karakteristieke klokkentoren met rhomboidale pijl. Het grote granieten werk omvat een vier-spanne schip bedekt met een paneel, terwijl de bogen in het midden zijn gebaseerd op hoofdzuilen. Het huidige gebouw is het resultaat van meerdere reconstructies, met name na de instorting van de klokkentoren in 1850, die de structuur gedeeltelijk vernietigde.

Het ossuarium, oorspronkelijk gebouwd in 1635, werd verwoest in 1700 en herbouwd in 1713 voordat werd verplaatst en herbouwd in 1731. Een eerste kerk van de 16e eeuw bestond waarschijnlijk, maar geen overblijfselen. De grote reconstructie van 1700, geleid door de meesterbouwers Yan Perrot en Jean Portail volgens de plannen van de ingenieur André-Alexandre Tousseloire, hield alleen de zuidelijke veranda van 1665. In de 19e eeuw begeleidde de departementale architect Joseph Bigot de wederopbouw van het onderste deel tussen 1853 en 1857, na de instorting van de klokkentoren.

Het monument combineert dus elementen van de zeventiende (portaal geclassificeerd in 1916), achttiende (nef en transept) en negentiende eeuw (kloker en geschilderde boog). Het werk van 1856, geleid door de ondernemers Nestour en Quéré, markeerde de laatste grote fase van de wederopbouw, maar behoud van oude delen, zoals de zuidkant en het bed van 1700. De kerk, een gemeenschappelijk eigendom, wordt beschermd door opeenvolgende ranglijsten en inscripties (1916 en 1997).

Externe links