Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Saint-Sauveur van Alciette à Ahaxe-Alciette-Bascassan dans les Pyrénées-Atlantiques

Patrimoine classé
Clocher-mur
Eglise
Eglise romane

Kerk van Saint-Sauveur van Alciette

    Le Bourg
    64220 Ahaxe-Alciette-Bascassan
Eigendom van de gemeente
Église Saint-Sauveur dAlciette
Église Saint-Sauveur dAlciette
Crédit photo : Asp. - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1700
1800
1900
2000
XIIe siècle
Romaanse stichting
1302
Eerste schriftelijke vermelding
Première moitié du XVIIe siècle
Grote wederopbouw
Seconde moitié du XVIIe siècle
Interieur barok decor
1892
Einde parochiestatus
28 avril 1987
Registratie Historisch Monument
10 juin 2020
Totale classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De kapel Sainte-Croix d'Alciette, bekend als de kapel Saint-Sauveur d'Alciette, in zijn geheel, bevindt zich op de gemeenschappelijke weg nr. 4, zoals aangegeven op het bij het decreet gevoegde plan (zie E 265): indeling bij decreet van 10 juni 2020

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd In de brontekst worden geen specifieke historische actoren genoemd die verband houden met dit monument.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Sauveur d'Alciette, gelegen in het dorp Alciette (gemeente Ahaxe-Alciette-Bascasan, Pyrénées-Atlantiques), vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw, zoals blijkt uit de romaanse stichting. De eerste bekende schriftelijke vermelding dateert uit 1302, maar het huidige gebouw is het resultaat van een grote reconstructie in de 17e eeuw, met inbegrip van de westelijke poort en klokkentoren-muur met twee Campanaire baaien. De laatste, typisch voor de Baskische architectuur, wordt overdekt door een veranda onder luifel. In 1892 werd ze lid van de parochie van Ahaxe.

Het interieur van de kerk, gedecoreerd in de tweede helft van de 17e eeuw, wordt gekenmerkt door een valse kluis van geschilderd hout en een paneel van schilderijen, waaronder een portret van St James als pelgrim. Het barokke altaarstuk, gemaakt van gouden hout, heeft figuren van heiligen omgeven door zuilen. De vlakke, blinde nachtkastje en kalksteen bellow muren contrasteren met de twee afgeschuinde ramen van de zuidelijke muur, waarvan een toegang geeft tot een stand met uitzicht op het koor. Het gebouw, geplunderd tijdens de Revolutie, werd geclassificeerd als een historisch monument in 1987 (registratie) en 2020 (totale classificatie).

De kerk illustreert de architectonische en culturele evolutie van Neder-Navarra, van een middeleeuwse parochie tot een secundair gebouw na 1892. Het interieur, bewaard gebleven ondanks de historische levendigheid, weerspiegelt de landelijke barokke kunst van de zeventiende eeuw, gekenmerkt door de invloed van pelgrimspaden, zoals die van Santiago de Compostela. De opeenvolgende restauraties hebben originele elementen behouden, zoals de buitentrap (nu verdwenen maar gedocumenteerd) die naar de zuidelijke stand leidt.

Externe links