Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Sébastienkerk van Berzé-le-Châtel werd in 1739 gebouwd ter vervanging van een 16e-eeuwse kapel, die verouderd en gesloopt was. Deze voormalige kapel, gelegen op de huidige locatie van het stadhuis-school, diende als een parochiekerk voordat ze werd verlaten. Het huidige gebouw, gericht noord-zuid in tegenstelling tot de liturgische traditie, keurt een Latijns kruisplan met een uniek schip en twee zijkapellen goed.

Het interieur van de kerk wordt gekenmerkt door de gewiegde kluis in het schip, versterkt door dubbele bogen, en een gewelf in het transept en koor. De zijkapellen zijn gewijd, oost naar Christus en west naar de Maagd Maria. Het meubilair omvat een 18e-eeuwse barokke houten meester altaar en een doek van Adelaide Salles-Wagner, Elijah in de woestijn (1861), die een bijbelse scène vertegenwoordigt.

De glas-in-loodramen, gemaakt aan het einde van de 19e eeuw door de werkplaats J. Besnard van Chalon, sieren het gebouw, met uitzondering van de oculus die Sint-Jan in Patmos vertegenwoordigt, het enige ongetekend glas-in-lood raam. De kerk, nog steeds gewijd aan Katholieke aanbidding, hangt af van de parochie van Sint Vincent in Val-Lamartinien, gehecht aan het bisdom Autun. Het illustreert de landelijke religieuze architectuur van de regio en combineert structurele eenvoud en barokke elementen.

Externe links