Reconstructie van de klokkentoren Fin du Moyen Âge (≈ 1213)
Een kluis op kruis van kernkoppen.
XIIe siècle
Oprichting van de priorij en de initiële bouw
Oprichting van de priorij en de initiële bouw XIIe siècle (≈ 1250)
Apse, onderarm en gevel dateren uit deze tijd.
1867
Restauratie door Texier
Restauratie door Texier 1867 (≈ 1867)
Voeg zuidzijde toe.
22 juin 1946
Historisch monument
Historisch monument 22 juin 1946 (≈ 1946)
Registratie op officiële bestelling.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk van Saint Eulalie: inscriptie bij decreet van 22 juni 1946
Kerncijfers
Texier - Ondernemer restaurant
Herstelde het gebouw in 1867.
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Eulalie Kerk in Saint-Aulaye, genoemd als een historisch monument in 1946, is een emblematisch voorbeeld van de 12de eeuwse Charentese Romaanse architectuur. Het bestaat uit een gewelfd schip in een wieg, zijhellingen bedekt met bogen, en een transept overdekt door een vierkante klokkentoren. De halfronde apsis, met een cul-de-vier, en de hoofdsteden versierd met interlaces en groteske figuren, illustreren de artistieke rijkdom van deze periode. De veranda, met zijn zes bogen in het midden, en de westerse gevel, overdonderd door een driehoekig pediment, getuigen van een harmonieus en symbolisch ontwerp.
De priorij, gesticht in de 12e eeuw, links als blijft de apsis, het voorkoor en het centrale deel van de gevel. Aan het einde van de Middeleeuwen werd de klokkentoren herbouwd boven een kluis over een kruis van kernkoppen, wat een stilistische evolutie markeerde. In 1867, een restauratie door aannemer Texier toegevoegd aan de zuidkant, gedeeltelijk het wijzigen van de oorspronkelijke structuur. De sculpturen van de hoofdsteden, die monstergevechten en fantastische personages vertegenwoordigen, weerspiegelen het geloof en de middeleeuwse verbeelding.
Het gebouw, eigendom van de gemeente, is nu beschermd om zijn architectonische en historische erfgoed. Het dak, gedeeltelijk bedekt met platte en holle tegels, en de intacte decoratieve elementen maken het een opmerkelijke locatie van de Dordogne. De locatie, hoewel bevredigend beschouwd, en de beschikbare bronnen (Monumentum, Merimée basis) bevestigen het belang ervan in het regionale culturele landschap.
Avis
Veuillez vous connecter pour poster un avis