Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Jeanne-d'Arc du Mans, oorspronkelijk Hôtel-Dieu de Coëffort, werd in 1180 opgericht door Hendrik II Plantagenet, koning van Engeland en graaf van Maine, ter verzoening van de moord op Thomas Becket. Gebouwd in Plantagenet stijl, het was gelegen aan de rand van de middeleeuwse stad, in de buurt van een pelgrimsweg, en diende als een ziekenhuis voor de zieken, de armen en de pelgrims. Het gebouw, geplaatst onder het gezag van de bisschop, werd ook een plaats van vergeving en verdeling van aflaten, voor het verwelkomen van kinderen gevonden in de veertiende eeuw.

In de 17e eeuw werd het ziekenhuis toevertrouwd aan de Lazaristen, die er een seminarie plaatsten en de grote kamer van de zieken in 1649 in een kapel veranderden onder de impuls van de heilige Vincent de Paul. Na de revolutie werd het gebouw een nationaal goed: de meubels werden verspreid en het diende zelfs als stal voor het leger. In 1923 nam hij de naam Sainte-Jeanne-d'Arc kerk aan met de oprichting van de gelijknamige parochie, alvorens in 1947 als historisch monument te worden geclassificeerd. De restauratie, die in 1951 begon, onthulde in 1953 de schat van Coëffort, een uitzonderlijke collectie van de middeleeuwse goudsmid uit de 14e eeuw, nu blootgesteld aan het archeologisch museum van Le Mans.

De schat, bestaande uit 31 zilverstukken (gesneden, lepels, ewer), werd begraven in 1420 om te ontsnappen aan de Britse plundering tijdens de Honderdjarige Oorlog. De stukken, gemarkeerd met de "C" stempel voor Coëffort, getuigen van de zeldzame artistieke eenheid van de middeleeuwse burgerlijke goudsmid. De kerk, met haar 21 gotische gewelven, 13e eeuwse muurschilderingen (zoals het mystieke Lam) en moderne glas-in-lood ramen ondertekend Max Ingrand, combineert Plantagenet erfgoed en religieus erfgoed. De architectuur, typisch voor de ziekenhuizen-monumenten van het Westen, maakt het een belangrijke getuige van het ziekenhuis en de artistieke geschiedenis van Le Mans.

Binnen, 50 meter lang, bewaart 12e eeuwse hoofdsteden, 17e eeuwse wandtapijten (waaronder een vertegenwoordiger Jeanne d'Arc, geweven in Aubusson in 1656), en sporen van militaire bezetting, zoals hanghaken voor ruiters. De glas-in-loodramen, geïnstalleerd na 1955, vieren figuren gerelateerd aan de geschiedenis van de plaats: Hendrik II, Jeanne d'Arc, Saint Vincent de Paul, en kardinaal Grente, ambachtsman van de kerk cultus renaissance. De aangrenzende seminarie, verwoest in 1962, links ruimte voor Touchard en Washington middelbare scholen.

Gerangschikt sinds 1947, is de kerk vandaag een plaats van aanbidding en herinnering, waar de grafsteen van pater Jean Briard, pastor van restaurateur in 1991, herinnert aan de inzet voor het behoud ervan. De schat van Coëffort, met zijn gotische bekers en gouden eikelslepels, blijft een wereldreferentie voor middeleeuwse burgerlijke goudsmid, terwijl het gebouw de overgang belichaamt tussen middeleeuwse gastvrijheid en hedendaags religieus erfgoed.

Externe links