Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Marie-Madeleine in Rennes-le-Château, gelegen in het departement Aude in Occitanie, dateert waarschijnlijk uit de 11e eeuw, hoewel de bouw vooral geassocieerd werd met de 12e eeuw. Oorspronkelijk kapel van de Graven van Razes, werd het voor het eerst genoemd in 1185 in de archieven van de orde van Sint-Jan van Jeruzalem. Dit monument, het enige overblijfsel van het historische graafschap Razès, illustreert de invloed van de lokale heren, stichters van kloosters in Catalonië en de regio.

De kerk werd gedeeltelijk verwoest tijdens de godsdienstoorlogen en werd in de 19e eeuw geruïneerd voordat Abbé Bérenger Sauner vanaf 1886 werd gerestaureerd. De laatste ontdekt perkamenten en een graf, die de legende van een verborgen schat voeden. Het werk, uitgevoerd met de architect Caminade vanaf 1897, veranderde het gebouw radicaal: Sulpische decoraties, meubels besteld bij de Giscard fabriek (statues, pad van het kruis), en een plaat in schaakmachine geïnterpreteerd als een esoterische symbool. Het tympanum, versierd met Latijnse inscripties en het standbeeld van Marie-Madeleine, evenals de aanwezigheid van de demon Asmodée die de bentier ondersteunt, versterken het mysterie.

De kerk werd geclassificeerd als een historisch monument in 1994, maar werd onderworpen aan een daad van vandalisme in 2017: een gemaskerde vrouw degradeert verschillende elementen, waaronder het standbeeld van Asmodée en een bas-reliëf, in verband met een internationale politieke context. Vandaag de dag behoudt het gebouw zijn 1897 geschilderde decoratie (hemelse kluis, medaillons, friezes) en zijn originele meubels, terwijl zijn buitenkant, minder getransformeerd, middeleeuwse sporen zoals de Lombard banden en de klokkentoren met geminieerde baaien behoudt. Theorieën over een verborgen schat, gekoppeld aan occulte symbolen of Vrijmetselaars, blijven zijn raadselachtige aura voeden.

Architectuur bestaat de kerk uit een uniek schip gewelfd in een wieg, een halfronde bed en een middeleeuwse klokkentoren. De 19e eeuwse bakstenen partities, bekroond met niches, maskeren de onregelmatigheden van de primitieve structuur. Binnenin creëren de muurschilderingen, beelden (waaronder die van Saint Roch, Saint Germaine of Saint Anthony) en de glas-in-loodramen van Henri Feur een religieuze en mysterieuze sfeer. De pastorie, naast de gevel, en de Latijnse inscripties van het tympanum (zoals Terribilis is een loci) toevoegen aan zijn unieke karakter.

Het meubilair, dat tussen 1896 en 1897 in de fabriek van Giscard werd gekocht, omvat standbeelden van heiligen (Sint-Joseph, Maagd met het Kind, Saint-Béranger) en een nieuw altaar in terracotta dat door een sterrenkluis wordt opgehangen. De fresco van de Berg der Zaligsprekingen en de Kruisweg, geïnterpreteerd als gecodeerde aanwijzingen, weerspiegelt de invloed van Saunier, wiens vermeende banden met occulte of rosicrucian cirkels nog steeds brandstof voor speculatie. De kerk, eigendom van de gemeente, blijft een belangrijke bezoekplaats, het mengen van religieus erfgoed en legende.

Externe links