Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Kerk van het Kind Jezus van Elizabethville, gelegen in Aubergenville (Yvelines), is een katholiek religieus gebouw gebouwd tussen 1927 en 1928. Het was een van de eerste versterkte betonnen kerken in Frankrijk, volledig uitgehouwen in dit materiaal. Gesponsord door Edmond Ramoisy, president van België, symboliseert het Frans-Belgische vriendschap en is gewijd aan Saint Thérèse de Lisieux. De architect Paul Tournon ontwierp de structuur, terwijl Carlo Sarrabezolles de verse betonnen beelden van de gevel maakte in slechts zes weken.

De bouw werd gefinancierd door particuliere Frans-Belgische fondsen, gelanceerd door Abbé Albert Mancel, die benadrukte dat "een stad zonder kerk een zielloos lichaam is." De eerste steen werd gelegd op 18 september 1927, en de kerk werd gewijd op 1 juli 1928 door de bisschop van Versailles. Tussen 1930 en 1933 werden de muurschilderingen van het koor, het Baptisterium en de kapel van de doden geschilderd door Madame Chanteaud-Chabas en Elizabeth Tournon-Branly, echtgenote van de architect.

De kerk werd gewijzigd in 1965 na het Tweede Vaticaans Concilie, het verliezen van zijn altaar en betonnen preekstoel, terwijl het standbeeld van Saint Thérèse werd verplaatst. In 1997 werd het een gemeentelijk cultureel gebouw. In 1977 werd het monument gerestaureerd in 1986-1987, toen in 1998 voor zijn 70 jaar, met de toevoeging van glas-in-lood ramen door Bruno de Pirey. Vandaag de dag vereist de staat een nieuwe wereldwijde restauratie, inclusief structuur, sculpturen, fresco's en glas-in-loodramen.

Architectureel gezien onderscheidt de kerk zich door zijn unieke schip van 20 meter hoog, met een pijl van 45 meter, en zijn gevels grotendeels geglazuurd, wat de Heilige Kapel oproept. De westerse gevel, gebeeldhouwd door Sarrabezolles, vertegenwoordigt religieuze figuren en Frans-Belgische symbolen, zoals kardinaal Mercier of Saint Jeanne d'Arc. Binnenin getuigen de glas-in-lood ramen van Marguerite Huré, de kleurrijke fresco's van het koor en de betonnen beelden, waaronder een gekruisigde Christus, van een mix van hedendaagse kunst en gotische inspiratie.

Het gebouw is ook aanwezig in de kunst: het verschijnt op een glas-in-lood raam van het station Parijs-Saint-Lazare, dat tussen 1928 en 1930 door Charles Sarteur werd gecreëerd. Na de ontmanteling van de kerk werd er in 1999 een orgel georganiseerd en tegenwoordig dient het als culturele plek. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze, artistieke en sociale evoluties van de 20e eeuw in Île-de-France.

Externe links