Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sainte-Thérèse du Val-Vert werd gebouwd tussen 1961 en 1963 in een uitbreidend gebied ten zuiden van Puy-en-Velay in Haute-Loire. De moderne architectuur, getekend door architect Jacques Prioleau, staat in contrast met de traditionele gebouwen van de regio. Het gebouw, verdeeld over drie niveaus om zich aan de helling van de grond aan te passen, onderscheidt zich door zijn ruwe betonnen gevels en glazen ramen ontworpen door de schilder-glas Léon Zack. Een fragment van Jeruzalem's Probatic Pool, gemeld door de Lachaume ondernemer, is ingebed in de Baptisterie.

De structuur is gebaseerd op vier betonnen pijlers die een met koper bedekt metalen frame ondersteunen. Binnen is de vloer geplaveid met een lei, terwijl de muren en het plafond bedekt zijn met pijnbomen. De liturgische meubels, sober en hedendaags, is voornamelijk het werk van de ponot beeldhouwer Philippe Kaeppelin: gegraveerd granieten altaar, dooptank, goedaardigen, Christus van koper glorie, en tabernakel met gouden bronzen deur. Een beboste patio, omgeven door de Baptisterij en een kapel gewijd aan Saint Teresa, gaat voor de ingang van het heiligdom.

De kerk is volledig geregistreerd met historische monumenten in opdracht van 14 juni 2002, waardoor haar erfgoed waarde. De strakke architectuur en artistieke integratie weerspiegelen de moderne aspiraties van de Katholieke Kerk in de jaren zestig, terwijl ze in harmonie zijn met de bescheiden buurt eromheen. De samenwerking tussen lokale architecten, kunstenaars en ambachtslieden is een opmerkelijk getuigenis van de liturgische en architectonische vernieuwing van de naoorlogse periode.

De keuze van grondstoffen (beton, graniet, koper) en het ontbreken van onnodige decoratie benadrukken de wens naar eenvoud en functionaliteit. Leon Zack's ramen, evenals het batik paneel dat het koor siert, brengen een kleurrijke en spirituele aanraking aan het ensemble. Het gebouw illustreert ook de invloed van hedendaagse artistieke bewegingen op plaatsen van eredienst, wat een breuk markeert met de neogotische of neo-Romeinse stijlen die nog steeds dominant zijn in het begin van de twintigste eeuw.

Externe links