Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Eguilly vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw als een verdedigingsvesting, met twee ronde torens nog steeds zichtbaar vandaag. Gebouwd op de site van een oud Gallo-Romeinse houten kasteel, het was aanvankelijk omgeven door water sloten en had zes torens. De overblijfselen van de primitieve castrale heuvel, gelegen in het oosten, blijven zichtbaar in luchtfoto's, onthullen een gefossiliseerde Bassyard waar het huidige kasteel nu stijgt.

In de 15e eeuw werd de site omgevormd tot een seigneuriële residentie door een aartsbisschop, wat een evolutie naar comfort markeerde. De kapel Saint-Hubert, de renaissance goed met gesneden koepel, en de 17e eeuwse stallen getuigen van deze opeenvolgende ontwikkelingen. Opeenvolgende huwelijken verplaatsten het bezit van de families van Eguilly naar Choiseul, vervolgens Mac Mahon, tot de 20e eeuw. Het L huis, geflankeerd door vierkante en ronde torens, illustreert deze dualiteit tussen middeleeuwse verdediging en nobele habitat.

Het kasteel werd in 1993 geregisseerd door een historisch monument en werd in 1983 door Roger Aubry, een kunsthandelaar, die 30 jaar lang herstelde, in ruïnes gestort. De gedeeltelijk gevulde gracht, de slapende brug en de torengeweren herinneren zich zijn militaire verleden. De crypte kapel, de pediment ramen, en de interieurdecoraties (geschilderde plafonds, stuc open haarden) weerspiegelen de fasen van de herontwikkeling, vooral in de zeventiende eeuw voor de Choiseul.

De architectuur combineert middeleeuwse elementen (cirkeltorens, ophaalbruggen met pijlen) en Renaissance toevoegingen (aangebouwde putten, geasfalteerde ramen). De vierkante torens, minder defensieve, gehuisveste uitbreidingen van het huis of woonwijken. Het kasteel, geïsoleerd door de A6 snelweg ten oosten van het dorp, behoudt ook een oude geheime tuin, die wordt gerenoveerd door een landschapsarchitect uit Versailles.

Sinds 2015 is het kasteel eigendom van Fabio en Françoise Magnani. Zijn geschiedenis weerspiegelt de evolutie van seigneuriële residenties, die van het middeleeuwse fort naar de aristocratische residentie, alvorens een bewaard gebleven erfgoed getuige.

Externe links