Organisatie van het subsidienetwerk 1798 (≈ 1798)
De bouw van 21 kantoren begon.
1835
Architectonische normalisatie
Architectonische normalisatie 1835 (≈ 1835)
E. Teste legt de kolom portico op.
1864
Kantoorbouw
Kantoorbouw 1864 (≈ 1864)
Geregisseerd door J. Cassan, later verplaatst.
20 octobre 1978
Monumentbescherming
Monumentbescherming 20 octobre 1978 (≈ 1978)
Registratie van gevels en daken.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken (Cd. CO 111): inschrijving bij beschikking van 20 oktober 1978
Kerncijfers
E. Teste - Gemeentearchitect
Standaardisatie van de subsidiekantoren in 1835.
J. Cassan - Kantoorarchitect
Ontworpen de Pont Juvénal in 1864.
Oorsprong en geschiedenis
Het voormalige beurskantoor van de Pont Juvénal, gelegen in Montpellier, dateert uit het eerste kwart van de 19e eeuw. Het is de laatste architectonische getuige van dit type in de stad, alle anderen zijn gesloopt tijdens de stedelijke uitbreiding. Dit gebouw, verhuisd van zijn oorspronkelijke locatie, is een van de vier subsidiekantoren gehouden onder de 21 bestaande in 1880. De architectuur weerspiegelt de standaardisatie opgelegd door architect E. Teste uit 1835, met een portico met zuilen en pediment, formule overgenomen tot het einde van de negentiende eeuw.
Het netwerk van subsidiekantoren in Montpellier werd vanaf 1798 georganiseerd en bereikte zijn hoogtepunt met 21 posten in 1880. Hiervan zijn er nog maar vier over: de Boucheriebrug (1835, E. Teste), de Juvénalbrug (1864, J. Cassan), de Palavasweg (1869, J. Cassan) en de Toulouseweg. De eerste drie werden verplaatst, terwijl de laatste op zijn plaats bleef. Het Pont Juvénal kantoor, met zijn gevels en daken ingeschreven in de Monumenten Historiques sinds 1978, behoort nu tot de gemeente Montpellier.
Dit monument illustreert de evolutie van de stedelijke belastingstelsels in de 19e eeuw, waar subsidies en belastingen op goederen die de stad binnenkomen een sleutelrol speelden bij de financiering van gemeenten. De kantoren, vaak bij strategische ingangen, markeerden ook de administratieve en economische grenzen van de stad. Hun eengemaakte architectuur, zoals die van de jeugdbrug, symboliseerde zowel het gemeentelijke gezag als een zekere modernisering van de stedelijke infrastructuur.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen